Adam Ferdynand Adamowicz

polski lekarz i weterynarz

Adam Ferdynand Adamowicz (ur. 6 grudnia 1802 w Wilnie, zm. 30 kwietnia 1881 tamże) – polski lekarz i lekarz weterynarii, historyk nauki. Był jednym z pionierów polskiej weterynarii oraz twórcą polskiego słownictwa weterynaryjnego.

Adam Ferdynand Adamowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1802
Wilno
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 1881
Wilno
Profesor nauk medycznych
Specjalność: weterynaria
Profesura 1835
Uczelnia Uniwersytet Wileński
Okres zatrudn. 1823-1842

ŻyciorysEdytuj

Syn Józefa i Zofii z Jocherów. Do gimnazjum uczęszczał w Wilnie, gdzie również w latach 1818–1822 studiował przyrodę i medycynę, uzyskując w 1824 tytuł dr. med. Od roku 1822 był pomocnikiem Ludwika Henryka Bojanusa, a od 1828, po odbyciu uzupełniających studiów adiunktem.

W latach 1823–1828 wykładał w pierwszej w Polsce szkole weterynaryjnej przy Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim, a w 1832–1842 w Instytucie Weterynaryjnym Akademii Medyko-Chirurgicznej w Wilnie. W roku 1835 otrzymał tam tytuł profesora zwyczajnego. Wykładał tam epizoosocjologię i anatomię porównawczą dla medyków oraz patologię i terapię dla lekarzy weterynaryjnych, od 1838 wykładał również historię medycyny. Po zamknięciu Akademii w roku 1842 Adamowicz pozostał w Wilnie, pracując jako naczelny lekarz szpitala żydowskiego.

W 1841 został prezesem Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego.

Napisał pierwsze polskie prace weterynaryjne na poziomie uniwersyteckim, m.in. Nauka utrzymania i ulepszania zwierząt domowych ... (1836), O poznawaniu i leczeniu chorób zwierząt domowych ... (1838), Zoonomia weterynaryjna ... (1841).

Opracował Rys postępu anatomii w Polsce i na Litwie do przetłumaczonego dzieła Georges’a Cuviera Historia nauk przyrodniczych (1855).

Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859–1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców zawartości tej encyklopedii[1].

Członek Wileńskiej Komisji Archeologicznej[2]. 20 sierpnia 1861 został przyjęty w poczet Francuskiego Towarzystwa Botanicznego.[3] Pochowany zzostał pierwotnie na cmentarzu ewangelickim w Wilnie po likwidacji cmentarza przeniesiono jego nagrobek w 1962 na wileńską Rossę.[4]

PrzypisyEdytuj

  1. "Encyklopedia Powszechna", tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859.
  2. Grzegorz Karczmarz, Margarita Fiedorowna Chartanowicz, Komisje archeolograficzne i archeologiczne wileńskie w latach 1842–1915, „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki” 1988, t. 33, nr 4. s. 965.
  3. Piotr Daszkiewicz Adam Ferdynand Adamowicz (1802–1881) i Francuskie Towarzystwo Botaniczne [w:] Kwartalnik Historii Nauki i Techniki Tom 63 wyd. styczeń 2018 nr 4 s. 117–121
  4. Fotografia nagrobka

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj