Ludwik Henryk Bojanus

Ludwik Henryk Bojanus (ur. 16 lipca 1776 w Bouxwiller, zm. 2 kwietnia 1827 w Darmstadt) – biolog i lekarz niemieckiego pochodzenia[1].

Ludwik Bojanus

ŻyciorysEdytuj

Od 1806 zapoczątkował rozwój nowoczesnej weterynarii w Polsce. W 1823 roku założył pierwszą polską szkołę weterynarii tzw. Instytut Praktycznej Weterynarii przy Uniwersytecie Wileńskim. Napisał wiele odkrywczych prac z anatomii opisowej i porównawczej. Był profesorem Uniwersytetu Wileńskiego.

Bojanus prowadził wykłady z anatomii zwierząt domowych oraz weterynarii po łacinie. Jest autorem pracy De uro nostrate eiusque sceleto commentatio (O różnicach między żubrem i turem) z 1825 roku, w której na podstawie drobiazgowej analizy szkieletów obu zwierząt udowodnił, że są to dwa odrębne gatunki.

Opisał on parzysty narząd wydalniczy występujący u małży, częściowo pełniący funkcję nerki. Na cześć odkrywcy nazwany został narządem Bojanusa.

Uczniami Bojanusa byli Adam Ferdynand Adamowicz[2] oraz Karol Gustaw Muyschel-Mujszel (1800-1843)[3][4], pionierzy polskiej weterynarii.

PrzypisyEdytuj

  1. Bojanus Ludwik Henryk, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-11-25].
  2. Adamowicz, A. F. „O życiu i pismach Ludwika Bojanusa”, w Tygodnik peterburski, Vol. 6, Nr.80 (15./27.10.1835), s. 462–464; Nr.81 (18./30.10.1835), s. 469–470; Nr.82 (22.10./3.11.1835), s. 477–478; Nr.83 (25.10./6.11.1835), s. 483–484. Digitalisat BUW.
  3. O. Muyschela, SM i Dissertatio inauguralis medica veterinaria: Synonimiam myologicam equini generis exhibens, quam ab gradum Dris Medicinae obtinendum publico judicio submittit..., Livonis Medicinae Magister. Wilno, Druk Dworcowa, 1829. 71 str.
  4. Bibliografia polska Estreicherów, t. 3, s. 183.

BibliografiaEdytuj

Literatura dodatkowaEdytuj