Otwórz menu główne

Adam Serafin Kubisztal (ur. 14 listopada 1879, zm. ?) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.

Adam Serafin Kubisztal
podpułkownik żandarmerii podpułkownik żandarmerii
Data urodzenia 14 listopada 1879
Przebieg służby
Siły zbrojne c. k. Obrona Krajowa
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Sąd Wojskowy ND
1 Dywizjon Żandarmerii
2 Dywizjon Żandarmerii
Departament Piechoty
Wojskowe Więzienie Śledcze Nr I
Stanowiska szef sądu
zastępca dowódcy dywizjonu
dowódca dywizjonu
zastępca szefa wydziału
komendant więzienia
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Zasługi Cywilnej (w czasie wojny)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był oficerem rezerwy cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Na stopień kadeta–zastępcy oficera został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1905 roku[1], podporucznika – 1 stycznia 1910 roku[2] i porucznika – 1 maja 1915 roku[3]. Od 1905 jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Obrony Krajowej Kołomyja Nr 36[4][5].

6 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w Korpusie Sądowym, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Był wówczas szefem Sądu Wojskowego Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego[6]. 27 lutego 1921 roku został przeniesiony z Sądu Wojskowego Naczelnego Dowództwa do 1 dywizjonu żandarmerii wojskowej w Warszawie na stanowisko zastępcy dowódcy z jednoczesnym przeniesieniem z Korpusu Sądowego na etat oficerów żandarmerii[7].

16 czerwca objął dowództwo 2 dywizjonu żandarmerii wojskowej w Lublinie[8], a 16 października tego roku został przeniesiony do Wydziału 2 Żandarmerii Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a jego oddziałem macierzystym był 2 dywizjon żandarmerii[9]. W 1923 roku był zastępcą szefa Wydziału 2 Żandarmerii, pozostając oficerem nadetatowym 2 dywizjonu żandarmerii[10]. Z dniem 10 kwietnia 1924 roku został „odkomenderowany” do Wojskowego Więzienia Śledczego Nr I w Warszawie na stanowisko komendanta, na okres trzech miesięcy[11]. 20 sierpnia 1924 roku został przydzielony do 2 dywizjonu żandarmerii „z pozostawieniem na odkomenderowaniu” na stanowisku komendanta WWŚl. Nr I do dnia 1 listopada 1924 roku[12]. 1 października 1924 roku został przydzielony do Wojskowego Więzienia Śledczego Nr I w Warszawie na stanowisko komendanta więzienia[13][14]. Z dniem 15 lipca 1926 roku został zwolniony ze stanowiska komendanta więzienia i oddany do dyspozycji szefa Wydziału Żandarmerii MSWojsk.[15] Z dniem 28 lutego 1928 roku został przeniesiony do rezerwy[16].

W 1934 roku jako podpułkownik pospolitego ruszenia żandarmerii pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bydgoszcz Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII”[17].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1905 ↓, s. 196, 521.
  2. Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1914 ↓, s. 214.
  3. a b c Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 192.
  4. Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1905 ↓, s. 192, 521.
  5. Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1910 ↓, s. 206, 372.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 18 sierpnia 1920 roku, s. 745.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 12 marca 1921 roku, s. 402.
  8. Spis oficerów 1921 ↓, s. 401, 720.
  9. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 291.
  10. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 16, 1054, 1063.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 17 kwietnia 1924 roku, s. 218.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 80 z 20 sierpnia 1924 roku, s. 457.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 102 z 1 października 1924 roku, s. 563.
  14. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 960, 965, 996.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 9 sierpnia 1926 roku, s. 246.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 71.
  17. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 291, 1010.

BibliografiaEdytuj

  • Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrathe Vertretenen Königreiche une Länder für 1905. Wiedeń: styczeń 1905.
  • Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrathe Vertretenen Königreiche une Länder für 1910. Wiedeń: styczeń 1910.
  • Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1914. Wiedeń: styczeń 1914.
  • Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918.
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].