Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy mikrobiologa. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Adam Prażmowski herbu Belina (ur. 25 października 1853 w Siedliska-Kasztel w powiecie jasielskim, zm. 20 sierpnia 1920 w Krakowie) – polski mikrobiolog, agronom, działacz społeczny. Uznawany jest za jednego z twórców polskiej mikrobiologii[1].

Adam Prażmowski
Data i miejsce urodzenia 25 października 1853
Siedliska-Kasztel
Data i miejsce śmierci 20 sierpnia 1920
Kraków
Zawód, zajęcie mikrobiolog

ŻyciorysEdytuj

Uczył się w Szkole Rolniczej w Dublanach, a następnie wyjechał do Lipska, gdzie po ukończeniu studiów na tamtejszym uniwersytecie w 1880 uzyskał tytuł doktora filozofii[2]. Podczas studiów w 1879 jako pierwszy opisał bakterie fermentacji masłowej i wyodrębnił je od laseczki siennej[1]. Po powrocie do Dublan wykładał w Katedrze Botaniki Wyższej Szkoły Rolniczej, w latach 1882-1892 był profesorem i kierownikiem Zakładu Botaniki, Fizjologii Roślin i Uprawy Roli w Krajowej Szkole Rolniczej w Czernihowie[2], w szkolnej pracowni prowadził badania i dokonał wielu odkryć z zakresu mikrobiologii. W 1884 jako pierwszy w Polsce opisał budowę i rozwój laseczki wąglika. Niezależnie od Martinusa Beijerincka podczas badania narośli brodawkowych na korzeniach grochu odkrył bakterie brodawkowe, wiążące azot z powietrza[1]. W 1892 założył Związek Handlowy Kółek Rolniczych w Krakowie i był jego prezesem do 1910 roku, w 1893 roku został członkiem Akademii Umiejętności. Od 1911 był profesorem Wydziału Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1918-1919 kierował Katedrą Mikrobiologii i Uprawy Roślin[2].

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w grobowcu rodzinnym, w kwaterze Fd[3].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj