Aleksandr Orłow (astronom)

Aleksandr Jakowlewicz Orłow (ur. 6 kwietnia 1880 w Smoleńsku, zm. 28 stycznia 1954 w Kijowie) – rosyjski i radziecki astronom, jeden z pionierów nowoczesnej geodynamiki.

Aleksandr Jakowlewicz Orłow
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 kwietnia 1880
Smoleńsk

Data i miejsce śmierci

28 stycznia 1954
Kijów

profesor doktor habilitowany nauk astronomia
Specjalność: astrometria
Doktorat

1915 – astronomia

ŻyciorysEdytuj

W latach 1894-1898 uczęszczał do gimnazjum w Woroneżu, w latach 1898-1902 studiował na wydziale matematyczno-fizycznym uniwersytetu w Sankt-Petersburgu. Po ukończeniu (z wyróżnieniem) studiów poszerzał swoją wiedzę na Sorbonie, w Lund (gdzie studiował razem z Carlem Charlierem) oraz w Getyndze. W latach 1906-1907 pracował w obserwatorium w Pułkowie.

W 1919 został wybrany rektorem Uniwersytetu Kijowskiego, aw latach 1920–1923 był akademikiem Akademii Nauk Ukraińskiej SRR. W 1924 r. na sugestię Orłowa zorganizowano obserwatorium grawimetryczne w Połtawie do produkcji map grawimetrycznych Ukraińskiej SRR, badania deformacji pływowych Ziemi i zaburzeń polarnych. Od 1926 roku obserwatorium to zaczęło regularnie pracować w wyprawach połtawskich i grawimetrycznych.[1]

W 1915 roku obronił pracę doktorską Wyniki obserwacji księżycowo-słonecznych deformacji Ziemi. W latach 1913-1934 był dyrektorem obserwatorium astronomicznego uniwersytetu w Odessie, w latach 1934-1938 pracował w Instytucie Astronomicznym im. Sternberga, w okresie 1944-1949 i 1951-1952 był dyrektorem Głównego Obserwatorium Astronomicznego Akademii Nauk Ukrainy.

W 1939 roku, po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną współpracował z polskimi astronomami zatrudnionymi w obserwatorium lwowskim i podejmował działania chroniące to obserwatorium przed planowaną przez władze sowieckie likwidacją[2].

Obszar jego zainteresowań naukowych był bardzo szeroki, zajmował się m.in. astrometrią, sejsmometrią, grawimetrią i magnetometrią. Prowadził też badania ruchu biegunów Ziemi (na jego nagrobku znajdującym się na cmentarzu Łukianowskim w Kijowie umieszczono diagram obrazujący ruch bieguna Ziemi w latach 1942-1947).

Był żonaty, miał sześcioro dzieci, jego syn Boris (1906-1963) pracował w obserwatorium w Pułkowie zajmując się astrometrią.

Jego nazwiskiem została nazwana planetoida (2724) Orlov.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj