Alipiusz (Gamanowicz)

Alipiusz, imię świeckie Nikołaj Michajłowicz Gamanowicz (ur. 19 grudnia 1926 w Nowej Majaczce, zm. 28 kwietnia 2019 w Chicago) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.

Alipiusz
Nikołaj Gamanowicz
Arcybiskup Chicago i środkowej Ameryki
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1926
Nowa Majaczka
Data i miejsce śmierci 28 kwietnia 2019
Chicago
Arcybiskup Chicago i środkowej Ameryki
Okres sprawowania 1994–2016
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji
Inkardynacja Eparchia Chicago i środkowej Ameryki
Śluby zakonne 1948
Diakonat 1950
Prezbiterat 1954
Chirotonia biskupia 12 października 1974
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 października 1974
Miejscowość Chicago
Miejsce Sobór Trójcy Świętej
Konsekrator Filaret (Wozniesienski)
Współkonsekratorzy Serafin (Iwanow), Witalis (Ustinow), Ławr (Szkurła)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie wiejskiej w dzisiejszym obwodzie chersońskim. Był najstarszym z sześciorga dzieci. Naukę w szkole podstawowej pobierał kolejno w miejscowościach Fiodorowka i Kuczeriawo-Wołodimirowka, gdyż jego rodzina przenosiła się z miejsca na miejsce, chcąc uniknąć przymusowego dołączenia do kołchozu. W 1942 został skierowany do III Rzeszy na roboty przymusowe. Pracując w Niemczech, miał okazjonalną możliwość wyjazdów do cerkwi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji w Berlinie. W 1945 zdołał uciec z obozu dla Ostarbeiter. 3 lutego tego samego roku dołączył jako posłusznik do wspólnoty zakonnej św. Hioba Poczajowskiego, pierwotnie żyjącej w Ladomirovej (mnisi uciekli do Berlina przed Armią Czerwoną). Razem z pozostałymi zakonnikami przeniósł się kolejno do Genewy i Jordanville w Stanach Zjednoczonych[1].

W Genewie złożył śluby zakonne w riasofor, przyjmując imię Alipiusz. Śluby wieczyste złożył w monasterze Trójcy Świętej w Jordanville w 1948, razem z późniejszym zwierzchnikiem Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Ławrem. W monasterze zajmował się pisaniem ikon. Ukończył również seminarium duchowne przy klasztorze, w którym następnie wykładał język cerkiewnosłowiański oraz język grecki. W 1964 opracował podręcznik do gramatyki języka cerkiewnosłowiańskiego. Wcześniej, w 1950, metropolita Anastazy (Gribanowski) wyświęcił go na hierodiakona, zaś w 1954 – na hieromnicha[1].

12 czerwca 1974 miała miejsce jego chirotonia na biskupa Cleveland, wikariusza eparchii Chicago i Detroit. Po śmierci biskupa ordynariusza tejże eparchii, arcybiskupa Serafina (Iwanowa) w 1987, został wyznaczony na nowego ordynariusza. W 1990 podniesiony do godności arcybiskupiej. Po siedmiu latach od objęcia katedry został przeniesiony do eparchii Sydney, Australii i Nowej Zelandii, jednak po wielu prośbach parafian z soboru Opieki Matki Bożej w Chicago został ponownie arcybiskupem Chicago i Detroit. Jako hierarcha nie zarzucił ikonopisania; osobiście wykonał dekorację wnętrza soboru św. Sergiusza z Radoneża w Cleveland[1].

W 2002, na skutek upadku i uderzenia głową o asfalt stracił zdolność samodzielnego poruszania się. Pozostawał tytularnym biskupem ordynariuszem dotychczasowej eparchii, podczas gdy jej faktyczny zarząd sprawował biskup Cleveland Piotr (Łukianow)[2]. W 2016 odszedł w stan spoczynku[1].

Zmarł w 2019 r.[3] Pochowany na terenie monasteru Trójcy Świętej w Jordanville[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Serafin (Iwanow)
Biskup Chicago
1987 – 2016
Następca
Piotr (Łukianow)
Poprzednik
Paweł (Pawłow)
Biskup Sydney
1994
Następca
Barnaba (Prokofjew)