Otwórz menu główne

Andrew Schally

biochemik amerykański pochodzenia polskiego, noblista

Andrew Schally, właśc. Andrzej Wiktor Schally (ur. 30 listopada 1926 w Wilnie)[1]amerykański biochemik i lekarz pochodzenia polskiego, laureat Nagrody Nobla[1].

Andrew Schally
Ilustracja
Imię przy narodzeniu Andrzej Wiktor Schally
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1926
Wilno
Zawód, zajęcie biochemik, lekarz
Tytuł naukowy profesor
Alma Mater University of London
Uczelnia National Institute for Medical Research,
McGill University,
Baylor University
Tulane University
Pracodawca Veterans Affairs Medical Center (Miami),
University of Miami Miller School of Medicine
Rodzice Kazimierz,
Maria z Łąckich
Małżeństwo • Margaret Rachel White (rozwód)
• Ana Maria de Medeiros-Comaru
Krewni i powinowaci Halina Schally-Ternynck (siostra)
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi PRL Kawaler Orderu Krzyża Południa (Brazylia)

Zarys biografiiEdytuj

Jest synem Kazimierza (generała Wojska Polskiego, szefa gabinetu prezydenta Mościckiego) i Marii z Łąckich. Okres II wojny światowej spędził w Rumunii, w 1945 dostał się przez Włochy i Francję do Anglii i Szkocji. Studiował chemię na University of London, następnie medycynę w londyńskim National Institute for Medical Research. W 1952 wyjechał do Kanady, gdzie uzupełniał studia na McGill University w Montrealu – w 1957 obronił doktorat i wyjechał do USA. Pracował w Waco, a od 1962 w Nowym Orleanie. Był tam kierownikiem laboratorium polipetydów i endokrynologii w Szpitalu Weteranów oraz profesorem Tulane University. W 1962 przyjął obywatelstwo amerykańskie.

W 1975 otrzymał Nagrodę Laskera[2], a w 1977 – Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za odkrycie zjawiska wydzielania hormonów w podwzgórzu mózgu oraz badanie ich budowy i czynności, co zapoczątkowało neuroendokrynologię. Wraz z nim wyróżniony został Roger Guillemin, a niezależnie od obu naukowców połowę nagrody za badania nad RIA otrzymała Rosalyn Sussman Yalow.

Został wyróżniony doktoratem honoris causa przez blisko 20 wyższych uczelni, m.in. Uniwersytet Jagielloński[3].

Zobacz teżEdytuj

Wykaz literatury uzupełniającej: Andrew Schally.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj