Otwórz menu główne

Andrzej Bachleda-Curuś (śpiewak)

polki śpiewak operowy

Andrzej Bachleda-Curuś (ur. 9 września 1923 w Zakopanem, zm. 8 lutego 2009 w Zakopanem[1]) – polski śpiewak operowy (tenor).

Andrzej Bachleda-Curuś
Data i miejsce urodzenia 9 września 1923
Zakopane
Data i miejsce śmierci 8 lutego 2009
Zakopane
Typ głosu tenor
Zawód śpiewak
Powiązania Filharmonia Krakowska, Filharmonia Narodowa
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

W młodości narciarz wyczynowy – zjazdowiec, był mistrzem Polski w narciarstwie alpejskim[2]. Kontynuował rodzinne tradycje muzyczne – był wnukiem Krzysia Gąsienicy, górala-muzykanta, bohatera jednej z nowel Kazimierza Przerwy-Tetmajera ze zbioru Na skalnym Podhalu. Przez 10 lat uczył się gry na skrzypcach pod kierunkiem Karola Wierzuchowskiego, w latach 1947–1951 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w klasie śpiewu Stefana Beliny-Skupniewskiego. W 1945 został laureatem I Ogólnopolskiego Konkursu Śpiewaczego w Krakowie.

Od 1951 był solistą Filharmonii Krakowskiej. W 1959 zdobył II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaczym im. M. Karłowicza w Warszawie. Wraz z zespołami Filharmonii Krakowskiej i Filharmonii Narodowej występował poza Polską, m.in. w krajach demokracji ludowej (Czechosłowacja, Rumunia, ZSRR). Największe uznanie wśród melomanów przyniosły mu wykonania pieśni romantycznych.

Ojciec narciarzy alpejczyków Andrzeja i Jana. Dziadek narciarza i gitarzysty Andrzeja. Zmarł dzień po śmierci młodszego syna[3].

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[2] oraz pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Dz. Ust. z 2009, nr 30, poz. 445).

PrzypisyEdytuj

  1. Zmarł Andrzej Bachleda-Curuś. [dostęp 8 lutego 2009].
  2. a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 11. ISBN 83-223-2073-6.
  3. gazeta.pl: Andrzej Bachleda-Curuś senior nie żyje. Zmarł dzień po śmierci syna. [dostęp 8 lutego 2009].

BibliografiaEdytuj

  • Słownik muzyków polskich (pod redakcją Józefa Chomińskiego), tom I: A-Ł, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1964, s. 22