Otwórz menu główne

Antoni Erazm Wołłowicz

polski duchowny
Ten artykuł dotyczy biskupa. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Antoni Erazm Wołłowicz herbu Bogoria (ur. 1711 w Gosławicach, zm. 6 lipca 1770 w Warszawie) – polski duchowny katolicki, biskup diecezjalny diecezji łuckiej w latach 1755-1770, pisarz wielki litewski w 1744 roku, duchowny sekretarz wielki litewski w 1748 roku, archidiakon żmudzki[1], kanclerz królowej Marii Józefy[2].

Antoni Erazm Wołłowicz
ilustracja
Herb Antoni Erazm Wołłowicz
Data i miejsce urodzenia 1711
Gosławice
Data i miejsce śmierci 6 lipca 1770
Warszawa
biskup diecezjalny łucki
Okres sprawowania 1755 – 1770
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1738-05-011 maja 1738
Nominacja biskupia 1755-05-1212 maja 1755
Sakra biskupia 1755-06-088 czerwca 1755
Odznaczenia
Order Orła Białego
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 czerwca 1755
Konsekrator Antoni Dominik Tyszkiewicz
Współkonsekratorzy Marcin Załuski
Ludwik Riaucour

Był początkowo urzędnikiem, porzuciwszy jednak to zajęcie podjął studia w Rzymie, a następnie został wyświęcony na kapłana. Uzyskawszy doktorat podjął pracę duszpasterską jako kanonik łaski, gnieźnieński, wileński i dziekan warszawski. W 1754 roku został koadiutorem na biskupstwie łuckim, a 12 maja następnego roku papież Benedykt XIV prekonizował go na ordynariusza łuckiego.
Biskup Wołłowicz 8 września 1758[3], dokonał poświęcenia sanktuarium maryjnego w Leśnej Podlaskiej, zaprojektowanego przez Vincenzo Rachettiego i ojca Konstantyna Moszyńskiego. Murowana świątynia pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętych Apostołów Piotra i Pawła jest dzisiaj perłą architektury baroku włoskiego w Polsce[4]. Miejscem spoczynku biskupa jest podziemie kolegiaty Trójcy Świętej w Janowie Podlaskim[5]. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku z województwa wołyńskiego[6].

W 1757 odznaczony Orderem Orła Białego[7].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 250.
  2. Encyklopedja powszechna z ilustracjami i mapami. T.8, Warszawa 1900, s. 899.
  3. Historia pojedynczych klasztorów paulińskich
  4. A. Mak Praojce czerpali siłę
  5. Rzymskokatolicka Parafia Trójcy Świętej w Janowie Podlaskim. [dostęp 2009-07-18].
  6. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 74
  7. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 190.

BibliografiaEdytuj

  • Krzysztof Rafał Prokop: Sylwetki biskupów łuckich. Biały Dunajec: Ostróg: "Wołanie z Wołynia", 2001. ISBN 83-911918-7-7.