Beatrycze Hohenstauf

Beatrycze Hohenstauf, Beatrycze Szwabska (ur. maj 1198, zm. 11 sierpnia 1212 w Nordhausen) – cesarzowa i królowa Niemiec, najstarsza córka króla Niemiec Filipa Szwabskiego i Ireny Angeliny, córki cesarza bizantyńskiego Izaaka II Angelosa.

Beatrycze Hohenstauf
cesarzowa rzymska
ilustracja
ilustracja herbu
Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
Okres

1212

Jako żona

Otto IV

Poprzedniczka

Irena Angelina

Następczyni

Maria Brabancka

Dane biograficzne
Dynastia

Hohenstaufowie

Data urodzenia

maj 1198

Data i miejsce śmierci

11 sierpnia 1212
Nordhausen

Miejsce spoczynku

katedra w Brunszwiku

Ojciec

Filip Szwabski

Matka

Irena Angelina

Mąż

Otto IV

ŻyciorysEdytuj

Ojciec Beatrycze został 6 marca 1198 wybrany królem Niemiec. 29 marca jego przeciwnicy wybrali swojego własnego króla - Ottona IV Welfa, księcia brunszwickiego (1175/1176 - 19 maja 1218), syna księcia saskiego Henryka Lwa i Matyldy Platagenet, córki króla Anglii Henryka II.

Beatrycze wcześnie stała się obiektem polityki małżeńskiej. Ojciec początkowo planował ją wydać za Ottona Wittelsbacha, a następnie za bratanka papieża Innocentego III[1].

W Rzeszy trwała wojna pomiędzy Filipem Szwabskim a Ottonem IV dopóki Filip nie został 21 czerwca 1208 zamordowany przez Ottona Wittelsbacha. Otton IV został więc jedynym królem Niemiec, ale morderstwo sprawiło, że utracił poparcie dwóch swoich najważniejszych sojuszników: papieża Innocentego III i króla Anglii Jana bez Ziemi. Został również zmuszony do wycofania się do swojego rodzinnego Brunszwiku.

W takiej sytuacji Otto zaczął dążyć do porozumienia ze stronnikami Hohenstaufów. Ten nowy sojusz został przypieczętowany zaręczynami Ottona i Beatrycze. 11 listopada 1208 Otto został ponownie wybrany królem Niemiec, tym razem przez oba stronnictwa. 4 października 1209 Innocenty III koronował go na cesarza rzymskiego. Beatrycze miała wówczas 11 lat, Otto ok. 34.

Ślub Beatrycze i Ottona odbył się 23 lipca 1212 w Nordhausen. Wkrótce po ślubie Beatrycze zachorowała i zmarła 11 sierpnia. Została pochowana w katedrze w Brunszwiku.

PrzypisyEdytuj

  1. B. Zientara, Henryk Brodaty i jego czasy, Warszawa 1997, s. 169.