Otwórz menu główne

Beniamin, imię świeckie Witalij Iwanowicz Tupieko (ur. 16 września 1968 w Łunińcu) – białoruski biskup prawosławny.

Beniamin
Witalij Tupieko
Biskup borysowski i marinohorski
ilustracja
Kraj działania  Białoruś
Data i miejsce urodzenia 16 września 1968
Łuniniec
Biskup borysowski i marinohorski
Okres sprawowania od 2014
Przełożony monasteru Zwiastowania w Ladach
Okres sprawowania od 2009
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia borysowska
Śluby zakonne 16 grudnia 1994
Diakonat 9 stycznia 1995
Prezbiterat 13 lutego 1995
Chirotonia biskupia 21 marca 2010
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 marca 2010
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Chrystusa Zbawiciela
Konsekrator Cyryl
Współkonsekratorzy Filaret (Wachromiejew), Juwenaliusz (Pojarkow), Warsonofiusz (Sudakow), Metody (Niemcow), Dymitr (Drazdou), Aleksander (Mogilow), Arseniusz (Jepifanow), Justynian (Owczinnikow), Guriasz (Apalko), Ignacy (Karagiozow), Sawa (Wołkow), Sergiusz (Czaszyn)

ŻyciorysEdytuj

Szkołę średnią ukończył w Łunińcu, następnie w 1985 podjął studia na wydziale radiofizyki i elektroniki Państwowego Uniwersytetu Białoruskiego. W latach 1987–1989 odbywał zasadniczą służbę wojskową. W 1992 ukończył studia, uzyskując dyplom inżyniera radiofizyka. W sierpniu tego samego roku wstąpił do seminarium duchownego w Mińsku. W 1994, po ukończeniu trzeciego roku nauki, wstąpił jako posłusznik do monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowiczach. 16 grudnia 1994 złożył wieczyste śluby mnisze przed przełożonym klasztoru, archimandrytą Guriaszem, przyjmując imię zakonne Beniamin na cześć świętego metropolity piotrogrodzkiego i gdowskiego nowomęczennika Beniamina. 9 stycznia 1995 przyjął święcenia diakońskie z rąk metropolity mińskiego i słuckiego Filareta. Ten sam hierarcha wyświęcił go 13 lutego 1995 na kapłana.

W 1996, po ukończeniu seminarium duchownego, rozpoczął studia w Mińskiej Akademii Duchownej, otrzymując równocześnie stanowisko wykładowcy seminarium w Mińsku. W 1999 obronił dysertację kandydacką w dziedzinie teologii. W tym samym roku otrzymał godność igumena. W 2005 został dziekanem monasteru w Żyrowiczach, zaś w 2006 otrzymał godność archimandryty. Był członkiem delegacji eparchii mińskiej i słuckiej na Sobór Lokalny Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w styczniu 2009. 1 lipca 2009 został przełożonym monasteru Zwiastowania w Ladach.

21 marca 2010 w soborze Chrystusa Zbawiciela w Moskwie miała miejsce jego chirotonia na biskupa pomocniczego eparchii mińskiej i słuckiej, z tytułem biskupa borysowskiego. W ceremonii wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Cyryl, metropolici miński i słucki Filaret, kruticki i kołomieński Juwenaliusz, sarański i mordowski Warsonofiusz, permski i solikamski Metody, arcybiskupi witebski i orszański Dymitr, astański i ałmacki Aleksander, istriński Arseniusz, naro-fomiński Justynian, nowogródzki i lidzki Guriasz oraz biskupi prowacki Ignacy (Karagiozow) (z Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego), tyraspolski i dubosarski Sawa i sołniecznogorski Sergiusz[1]. Od czerwca 2010 kieruje Radą Wydawniczą Egzarchatu Białoruskiego.

W 2014 został pierwszym ordynariuszem nowo erygowanej eparchii borysowskiej[2].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup borysowski
od 2014
Następca
Nadal sprawuje urząd