Otwórz menu główne

Bogusław Sonik

polski polityk

Bogusław Andrzej Sonik (ur. 3 grudnia 1953 w Krakowie) – polski polityk i dziennikarz, samorządowiec, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji, poseł na Sejm VIII kadencji.

Bogusław Sonik
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1953
Kraków
Zawód dziennikarz, polityk
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko poseł do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji (2004–2014, od 2018), poseł na Sejm VIII kadencji (2015–2018)
Partia Platforma Obywatelska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Komandor Orderu Narodowego Zasługi (Francja)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ukończył X Liceum Ogólnokształcące im. KEN w Krakowie, następnie studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W latach 70. współpracował z Komitetem Obrony Robotników. Po śmierci Stanisława Pyjasa był wśród założycieli SKS. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, był m.in. wiceprzewodniczącym zarządu Regionu Małopolskiego związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 15 października 1982. Po zwolnieniu pracował w wydawnictwie „Znak”, współtworzył też pisma drugiego obiegu.

W 1983 udał się na emigrację do Francji. Był m.in. korespondentem Radio Wolna Europa[1]. W 1990 został dyrektorem Instytutu Polskiego oraz ministrem pełnomocnym w Paryżu. W 1996 powrócił do Polski, obejmując stanowisko dyrektora Festiwalu Kraków 2000 – Europejska Stolica Kultury. Jest również założycielem oraz przewodniczącym powstałego w 2002 Stowarzyszenia Maj 77[2].

Należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, będącego częścią Akcji Wyborczej Solidarność. W latach 1998–2004 był radnym sejmiku małopolskiego, zajmując do 2002 stanowisko przewodniczącego. Przystąpił do Platformy Obywatelskiej, z ramienia której w 2004 został posłem do PE, a w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję w okręgu małopolsko-świętokrzyskim[3]. W 2014 nie został wybrany na kolejną kadencję[4], uzyskał natomiast w tym samym roku mandat radnego sejmiku małopolskiego[5], w sejmiku objął funkcję przewodniczącego klubu radnych PO.

W 2015 wystartował w wyborach parlamentarnych z listy wyborczej PO w okręgu krakowskim. Otrzymał 11 715 głosów, uzyskując mandat posła na Sejm VIII kadencji[6]. Został zastępcą przewodniczącego sejmowej Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz członkiem Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji Łączności z Polakami za Granicą[7].

W 2018 powrócił w skład Europarlamentu, przyjmując mandat europosła zwolniony przez nowo wybranego prezydenta Kielc Bogdana Wentę[8].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

W 2014 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[9].

W 2010 uznany został za najbardziej pracowitego europosła (MEP Awards) w kategorii energia[10]. Wszedł również w skład kapituły Medalu „Niezłomnym w słowie”[11].

Życie prywatneEdytuj

Żonaty z Lilianą Sonik, ma dwoje dzieci. Jest kuzynem Rafała Sonika.

PrzypisyEdytuj

  1. Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2011-11-16].
  2. Geneza powstania. maj77.org.pl. [dostęp 2012-11-26].
  3. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2015-08-08].
  4. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-08-08].
  5. Znamy nowy skład małopolskiego sejmiku. malopolskie.pl, 20 listopada 2014. [dostęp 2014-11-21].
  6. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  7. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-08-01].
  8. M.P. z 2018 r. poz. 1115
  9. Podziękowanie za zasługi w umacnianiu wolności. prezydent.pl, 11 listopada 2014. [dostęp 2014-11-11].
  10. Marta Sienicka: Nominacje do nagród MEP Awards. uniaeuropejska.org, 13 listopada 2011. [dostęp 2011-11-16].
  11. Medal Niezłomnym w Słowie. 13-grudnia.pl. [dostęp 2012-10-13].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj