Bolesław Drobiński

As myśliwski, major pilot Wojska Polskiego

Bolesław Henryk Drobiński (ur. 23 października 1918 w Ostrogu nad Horyniem, zm. 26 lipca 1995 w Anglii) – major pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, as myśliwski II wojny światowej.

Bolesław Henryk Drobiński
Ghandi
7 zwycięstw
Ilustracja
major pilot major pilot
Data i miejsce urodzenia 23 października 1918
Ostróg nad Horyniem
Data i miejsce śmierci 26 lipca 1995
Anglia
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 65 Dywizjon RAF
Dywizjon 303
Dywizjon 317
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
(bitwa o Anglię)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Medal Lotniczy (dwukrotnie) Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej (Wielka Brytania)

ŻyciorysEdytuj

W 1934 roku odbył swój pierwszy lot na szybowcu Wrona w Goleszowie, niedaleko Cieszyna. Maturę zdał w Dubnie. 2 stycznia 1938 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Absolwent 13 promocji, 11 lokata. W kampanii wrześniowej nie brał udziału, przez Rumunię i Włochy dotarł do Francji. Jako jeden z pierwszych wyjechał następnie do Anglii.

11 września 1940 roku otrzymał przydział do 65 dywizjonu RAF stacjonującego w Turnhouse, w którym walczył w czasie bitwy o Anglię. Od 2 marca 1941 w dywizjonie 303. 15 maja 1941 wspólnie z innym pilotem uszkodził na ziemi Ju 52.

21 czerwca 1941 podczas operacji Circus 17 Drobiński ciężko uszkodził samolot niemieckiego asa Adolfa Gallanda[1][2], który przymusowo lądował na brzuchu.

18 marca 1942 roku instruktor w 58 OTU w Grangemouth. Powrócił do dywizjonu 303 9 sierpnia 1942. Znowu w 58 OTU od 9 kwietnia 1943. Od 18 października 1943 roku dowódca eskadry w dywizjonie 317. 3 kwietnia 1944 roku przeszedł do pracy w Ministerstwie Obrony. 26 września 1944 roku objął dowództwo dywizjonu 303.

Zdemobilizowany w 1948 roku. Pracował w przemyśle naftowym w Ameryce. W latach 50. osiedlił się na wsi w Surrey w Anglii. W 1960 otrzymał brytyjskie obywatelstwo. Zmarł w 1995 roku.

W 1943 w Anglii ożenił się z kobietą z RPA, miał dwóch synów i córkę[3].

Wizerunek pilota został umieszczony na samolocie myśliwskim MiG-29 nr 89 z 23 Bazy Lotnictwa Taktycznego[4].

Zwycięstwa powietrzneEdytuj

Na liście Bajana zajmuje 23. pozycję z wynikiem 7 zestrzeleń pewnych oraz 1 i 1/3 prawdopodobnych – wszystkie w dywizjonie 303

  • 18 czerwca 1941 – dwa Bf 109
  • 21 czerwca 1941 – Bf 109
  • 22 czerwca 1941 – Bf 109
  • 25 czerwca 1941 – Bf 109
  • 3 lipca 1941 – Bf 109
  • 7 lipca 1941 – 1/2[5]
  • 13 marca 1942 – Bf 109

prawdopodobne

  • 6 lipca 1941 – 1/3 Bf 109
  • 24 lipca 1941 – Bf 109
  • 24 października 1941 – Bf 109[5]

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Bale out 1941, www.ejection-history.org.uk [dostęp 2017-12-02] (ang.).
  2. Z dniem 31, www.elknet.pl [dostęp 2019-11-21].
  3. [1].
  4. Myśliwce z portretami wybitnych pilotów (pol.). polska-zbrojna.pl, 1 marca 2015. [dostęp 2016-01-31].
  5. a b [2].
  6. Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 403.
  7. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski z dnia 11 listopada 1990 roku. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 54, Nr 4 z 20 grudnia 1990. 

BibliografiaEdytuj