Otwórz menu główne

Marian Bełc (ur. 27 stycznia 1914 w Paplinie[1], syn Jana i Antoniny zd. Trukawka, zm. 27 sierpnia 1942) – podporucznik pilot Wojska Polskiego, podporucznik (ang. Pilot Officer) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.

Marian Bełc
7 zwycięstw
podporucznik pilot podporucznik pilot
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1914
Paplin
Data i miejsce śmierci 27 sierpnia 1942
Babdown Farm, Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby od 1937
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svg - Siły Powietrzne RP
Roundel of the French Air Force before 1945.svgArmée de l'Air
RAF roundel.svg - RAF
Jednostki 4 Pułk Lotniczy
143 Eskadra Myśliwska
5 Pułk Lotniczy
152 Eskadra Myśliwska
I Klucz Kominowy (Kr)
Dywizjon 303
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
kampania wrześniowa
kampania francuska
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie) Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Marian Bełc ukończył kurs pilotażu w ramach Przysposobienia Wojskowego Lotniczego na lotnisku w Lublinek pod Łodzią. Od 2 listopada 1934 roku służył w 4 Pułku Lotniczym w Toruniu. Jesienią 1937 roku został przeniesiony do 5 Pułku Lotniczego w Wilnie, gdzie służył w 152 eskadrze myśliwskiej. Po wybuchu wojny eskadra została przydzielona do Armii „Modlin”. W czasie służby w 152 eskadrze Marian Bełc zestrzelił jeden samolot niemiecki - 3 września Messerschmitt Bf 109.

Po napadzie ZSRR na Polskę razem z pilotami eskadry Bełc ewakuował się do Rumunii. Z Rumunii przedostał do Francji. We Francji służył w polskim kluczu w Armée de l'Air (I/55 Groupe de Chasse et de Défense) pod dowództwem majora Zdzisława Krasnodębskiego[2]. W kluczu służyli m.in. Jan Zumbach oraz Stanisław Karubin. Po upadku Francji piloci zostali ewakuowani z Bordeaux i drogą morską znaleźli się w Wielkiej Brytanii.

Wszyscy piloci z klucza Krasnodębskiego razem ze swoim dowódcą znaleźli się 2 sierpnia 1940 roku w podstawowym składzie formującego się Dywizjonu 303 (Bełc otrzymał numer służbowy P1901). W czasie służby w jednostce brał udział w bitwie o Anglię, gdzie zestrzelił w sumie 5 samolotów, pierwszy - 26 września. 30 września sam został zestrzelony, jednak wylądował beż obrażeń. W 21 maja 1941 roku został mianowany podporucznikiem. Ostatnie 7 zwycięstwo powietrzne odniósł 24 października 1941 roku.

15 kwietnia 1941 roku ożenił się z Audrey z domu Stephenson, pochodzącej z Bucksburst w Aberdeenshire w Szkocji. 27 października 1941 roku urodził się jego syn Marian Edward[3].

W 1942 roku po wykonaniu tury lotów bojowych został przeniesiony do jednostki szkoleniowej na kurs dla instruktorów (58 Operational Training Unit). 27 sierpnia 1942 roku w czasie lotu szkoleniowego z brytyjskim pilotem RAF, przy podchodzeniu do lądowania ich samolot rozbił się na skutek błędnie wykonanego manewru. Obaj piloci zginęli na miejscu. Marian Bełc pochowany został na cmentarzu Northwood, grób nr 267, działka H.

OdznaczeniaEdytuj

ZestrzeleniaEdytuj

Na liście "Bajana" zajmuje 24. pozycję z 7 zestrzeleniami pewnymi.

zestrzelenia pewne:

  • Bf 109 - 3 września 1939 (pilotował P.11c)
  • 1/8 Do 215 - 18 września 1940[4]
  • Bf 109 - 26 września 1940 (pilotował Hurricane'a I RF-U V6673)
  • Bf 110 - 5 października 1940 (pilotował Hurricane'a I RF-M V7235)
  • Bf 109 - 7 października 1940 (pilotował Hurrican'e I RF-O L2099, według niektórych źródeł zestrzelił brata słynnego Wernera Möldersa - Victora Möldersa z JG 51[5])
  • Bf 109 - 24 czerwca 1941 (pilotował Spitfire'a IIB RF-Y P8531)
  • Bf 109 - 28 czerwca 1941 (pilotował Spitfire'a IIB RF-Y P8531, w drodze powrotnej do Anglii razem z Kołaczkowskim ostrzelali niemieckie lotnisko)
  • Bf 109 - 24 lipca 1941 (pilotował Spitfire'a VB RF-S AB824)

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej R. Jańczak "Ostatni lot", Warszawa 1979, str. 138
  2. *Grzegorz Śliżewski: Polskie "kominy" we Francji w 1940 roku (pol.). [dostęp 9 października 2009].
  3. zdjęcie żony i syna
  4. R. King str. 415, zaliczone przez komisję Bajana jako zwycięstwo grupowe
  5. R. King str. 418, przypisuje zestrzelenie samolotu z JG 51 Marianowi Pisarkowi

BibliografiaEdytuj