Bolesław Gorczyński

Bolesław Gorczyński (ur. 26 lutego 1880, Bramki, zm. 6 września 1944, Warszawa) – dramatopisarz, publicysta, tłumacz, dyrektor teatrów.

Bolesław Gorczyński
Ilustracja
Fotografia z 1935
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1880
Bramki
Data i miejsce śmierci 6 września 1944
Warszawa
Zawód, zajęcie dramatopisarz, publicysta, tłumacz, dyrektor teatrów

ŻyciorysEdytuj

Młodszy brat profesora Władysława Gorczyskiego. Studiował prawo na rosyjskim Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim i teatrologię w Monachium. Był twórcą eksperymentalnej „Wolnej Sceny” przy Teatrze Małym (1910), założycielem i dyrektorem Teatru Bogusławskiego (1921-1923), ponadto pełnił funkcję dyrektora lub kierownika literackiego kilku teatrów w Warszawie i Łodzi. Zginął w czasie powstania warszawskiego, symboliczne epitafium znajduje się na grobowcu rodzinnym na warszawskich Powązkach.

TwórczośćEdytuj

Jego własna twórczość przypadała głównie na epokę Młodej Polski. Napisał osiemnaście sztuk, głównie komedii, w których poruszał tematy charakterystyczne dla epoki, jak kołtuneria drobnomieszczaństwa, zakłamanie moralne i kabotyństwo sfer artystycznych. W jego twórczości widoczne były wpływy dramaturgii skandynawskiej i niemieckiej autorów, takich jak August Strindberg, Frank Wedekind i Hermann Sudermann.

Wybrane sztuki:

  • Parodie miłości (1900)
  • Sublokator (1901)
  • W noc lipcową (1901)
  • Bagienko (1904)
  • Policzek (1905)[1]
  • Kawiarnia (1910)
  • Rzeczywistość (1918)

Napisał powieści Socha, bez roli (1906), Hanus (1911), Na tropie trucizny (1912) i kilka opowiadań. Publikował felietony i recenzje w „Gazecie Warszawskiej”, „Kurierze Warszawskim”, „Krytyce”, „Świecie”. Tłumaczył m. in. sztuki O. Wilde’a, M. Maeterlincka, L. Pirandella, F. Molnara, M. Acharda.

PrzypisyEdytuj

  1. Bolesław Gorczyński, Policzek : fragment dramatyczny w jednej odsłonie, polona.pl [dostęp 2019-10-15].

BibliografiaEdytuj