Bystrzyca (Ukraina)

Bystrzyca, Rafajłowa (ukr. Бистриця, Bystrycia) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie nadwórniańskim, ok. 20 km na południowy zachód od miasta Nadwórna. W 2001 roku liczyła ok. tysiąca mieszkańców.

Bystrzyca
Ilustracja
Cerkiew prawosławna św. Jerzego
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód iwanofrankiwski
Rejon nadwórniański
Powierzchnia 2,1 km²
Wysokość 674 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

1068
Nr kierunkowy +380 3475
Kod pocztowy 78436
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa konturowa obwodu iwanofrankiwskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bystrzyca”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Bystrzyca”
Ziemia48°27′40″N 24°14′50″E/48,461111 24,247222
Portal Ukraina

Miejscowość leży w paśmie górskim Gorgany i jest dobrą bazą wypadową do wędrówki w górach.

Wieś rozwinęła się jako leśna osada tartaczna i osada turystyczna w końcu XIX wieku i z czasem wyodrębniła się jako oddzielna wieś z położonej niżej w dolinie Bystrzycy rozległej, będącej siedzibą gminy i poczty, Zielonej.

W II Rzeczypospolitej miejscowość leżała w województwie stanisławowskim. W okresie tym wieś liczyła ok. 150 domów i 800 mieszkańców, w znacznej części Polaków.

W latach 1937–1938 wybudowano tu z inicjatywy prezesa Warszawskiego Klubu Narciarskiego[1][2] inż. architekta Wacława Wekera schronisko turystyczno-narciarskie według jego projektu.

W okresie międzywojennym wieś była siedzibą Komisariatu Straży Celnej „Rafajłowa” oraz placówki Straży Celnej następnie po reorganizacji Straży Celnej w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Rafajłowa”[3].

Wieś znana jest w Polsce szczególnie ze względu na rolę jaką odegrała w historii II Brygady (zwanej Żelazną) Legionów Polskich.

Osobny artykuł: Bitwa pod Rafajłową.

PrzypisyEdytuj

  1. Poświęcenie schroniska narciarskiego w Rafajłowej. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 211 z 17 września 1937. 
  2. Jan Skłodowski: Rzeczpospolita Rafajłowska: na szlaku II Brygady Legionów Polskich w Karpatach. Bellona, 2009, s. 96.
  3. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 29. ISBN 83-87424-77-3.

Linki zewnętrzneEdytuj