Otwórz menu główne

NagrodyEdytuj

[2][3]

  • Zwycięzca: 60 000 £
  • II Miejsce: 30 000 £
  • Półfinalista: 15 000 £
  • Ćwierćfinalista: 8000 £
  • Ostatnia 16-ka: 5925 £
  • Ostatnia 32-ka: 4000 £
  • Ostatnia 48-ka: 2200 £
  • Ostatnia 64-ka: 1500 £
  • Najwyższy break turnieju: 2000 £
  • Maksymalny break: nie przewidziano
  • Najwyższy break eliminacji: 400 £
  • Maksymalny break w eliminacjach: nie przewidziano

Łączna pula nagród: 325 000 £

ZawodnicyEdytuj

Zawodnicy rozstawieniEdytuj

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Jako drugi rozstawiony został aktualny Mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej:

  1.   Mark J. Williams MBE (obrońca tytułu)
  2.   Neil Robertson
  3.   John Higgins MBE
  4.   Mark Selby
  5.   Ding Junhui
  6.   Stephen Maguire
  7.   Shaun Murphy
  8.   Ali Carter
  1.   Graeme Dott
  2.   Ronnie O’Sullivan MBE
  3.   Mark Allen
  4.   Peter Ebdon
  5.   Stephen Hendry MBE
  6.   Jamie Cope
  7.   Ricky Walden
  8.   Marco Fu

Zawodnicy nierozstawieniEdytuj

SędziowieEdytuj

Wydarzenia związane z turniejemEdytuj

  • Matthew Stevens w przegranym meczu 0-5 ze Stephenem Hendrym zdobył 9 punktów, co jest rekordem najmniejszej ilości zdobytych punktów w meczu do 5 wygranych w telewizyjnym turnieju[4]
  • Judd Trump po raz pierwszy w karierze awansował do finału turnieju rankingowego[5].

Przebieg turniejuEdytuj

Ta sekcja będzie uzupełniana w trakcie trwania turnieju

Runda dzikich kartEdytuj

Mecze dzikiej rundy zostały rozegrane 28 i 29 marca w Pekinie[6][7][8].

Mecz Wynik
WC1   Kurt Maflin 5–3   Cao Yupeng
WC2   Marcus Campbell 5–3   Mei Xiwen
WC3   Robert Milkins 5–1   Rouzi Maimaiti
WC4[9][10]   Jimmy White w/d–w/o   Tian Pengfei
WC5   Nigel Bond 5–3   Jin Long
WC6   Ken Doherty 1–5   Li Hang
WC7   Joe Perry 5–2   Li Yan
WC8   Gerard Greene 5–2   Yu Delu

Drabinka turniejowaEdytuj

[6][8]

  Runda 1
(Do 5 frejmów)
Runda 2
(Do 5 frejmów)
Ćwierćfinały
(Do 5 frejmów)
Półfinały
(Do 6 frejmów)
Finał
(Do 10 frejmów)
                                               
   Mark J. Williams 4  
   Stephen Lee 5  
     Stephen Lee 5  
     Ryan Day 2  
   Ronnie O’Sullivan 2
   Ryan Day 5  
     Stephen Lee 2  
     Ding Junhui 5  
   Stephen Hendry 5  
   Matthew Stevens 0  
     Stephen Hendry 2
     Ding Junhui 5  
   Ding Junhui 5
   Kurt Maflin 4  
     Ding Junhui 3  
     Mark Selby 6  
   Ali Carter 5  
   Stuart Bingham 1  
     Ali Carter 5
     Marcus Campbell 3  
   Mark Allen 4
   Marcus Campbell 5  
     Ali Carter 1
     Mark Selby 5  
   Jamie Cope 3  
   Robert Milkins 5  
     Robert Milkins 1
     Mark Selby 5  
   Mark Selby 5
   Tian Pengfei 3  
   Mark Selby 8
   Judd Trump 10
   John Higgins 5  
   Nigel Bond 3  
     John Higgins 5  
     Ricky Walden 2  
   Ricky Walden 5
   Martin Gould 4  
     John Higgins 2  
     Shaun Murphy 5  
   Graeme Dott 4  
   Li Hang 5  
     Li Hang 4
     Shaun Murphy 5  
   Shaun Murphy 5
   Joe Perry 3  
     Shaun Murphy 1
     Judd Trump 6  
   Stephen Maguire 3  
   Mark Davis 5  
     Mark Davis 2
     Judd Trump 5  
   Marco Fu 3
   Judd Trump 5  
     Judd Trump 5
     Peter Ebdon 3  
   Peter Ebdon 5  
   Gerard Greene 2  
     Peter Ebdon 5
     Neil Robertson 1  
   Neil Robertson 5
   Barry Hawkins 1  

FinałEdytuj

Finał: Do 10 frame'ów
Uniwersytet Pekiński, Pekin,
Sędzia: Leo Scullion
 
Mark Selby
8 – 10  
Judd Trump
Sesja południowa: 0–104 (104), 101–21 (88), 46–76, 0–104 (104), 90–34 (90), 53–69 (53 Selby, 55 Trump), 39–67 (61), 66–65 (62 Selby)
Sesja wieczorna: 49–89 (68), 132–0 (132), 66–0 (66), 0–113 (113), 134–0 (134), 40–73, 124–7 (124), 84–31, 49–60 (57), 41–57 (57)
134 Najwyższy break 113
3 Breaki stupunktowe 3
8 Breaki 50-punktowe 7

Breaki stupunktowe turnieju zasadniczegoEdytuj

[11][12]

Snookerzysta
Breaki
  Robert Milkins 142, 114
  Mark Selby 139, 134, 132, 131, 130, 125, 129, 102
  Nigel Bond 138
  Mark Williams 137, 113, 104, 100
  Mark Davis 137
  Ding Junhui 134, 133, 120, 117
  Li Hang 133, 117
  Judd Trump 130, 113, 104, 104
  Barry Hawkins 128
  Neil Robertson 124
  Ronnie O’Sullivan 123
  Yu Delu 117
  Shaun Murphy 108
  John Higgins 107
  Joe Perry 106
  Kurt Maflin 103
  Tian Pengfei 101
  Stephen Hendry 100
  Ryan Day 100

Statystyki turniejuEdytuj

Statystyki pierwszej rundyEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 16 50%
  Szkocja 5 15,61%
  Walia 3 9,37%
  Chiny 3 9,37%
  Irlandia Północna 2 6,26%
  Australia 1 3,13%
  Hongkong 1 3,13%
  Norwegia 1 3,13%
  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 9
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 7
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 123 (144)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,69
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 4


Statystyki drugiej rundyEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 9 56,25%
  Szkocja 3 18,75%
  Chiny 2 12,5%
  Walia 1 6,25%
  Australia 1 6,25%
  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 9
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 7
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 6
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 57 (72)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,12
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-1
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1


Statystyki ćwierćfinałówEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 6 75%
  Szkocja 1 12,50%
  Chiny 1 12,50%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 6
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 3
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 28 (36)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,00
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-1
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 0


Statystyki półfinałówEdytuj

Państwo Il. zawodników % zawodników
  Anglia 3 75,00%
  Chiny 1 25,00%
  • Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 3
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 16 (22)
  • Średnia liczba partii w meczu: 8,00
  • Najwyższe zwycięstwo: 6-1
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 0

KwalifikacjeEdytuj

Mecze kwalifikacyjne do turnieju China Open odbędą się w dniach 2427 lutego 2011 roku w Pontin's Centre w Prestatyn w Walii. Wyłonią one 16 zawodników, którzy zostaną rozstawieni do turnieju zasadniczego.

Drabinka kwalifikacjiEdytuj

[13][14]

  Runda 1[15]
Do 5 frame'ów
  Runda 2[16]
Do 5 frame'ów
  Runda 3[17]
Do 5 frame'ów
  Runda 4[18]
Do 5 frame'ów
                               
   Patrick Wallace 2      Alfred Burden 5      Matthew Selt 4      Stephen Lee 5
   Zhang Anda 5      Zhang Anda 1      Alfie Burden 5      Alfie Burden 4
   Liu Song 5      Adrian Gunnell 0      Tom Ford 5      Ryan Day 5
   Noppon Saengkham 1      Liu Song 5      Liu Song 3      Tom Ford 1
   Xiao Guodong 5      Joe Jogia 5      Anthony Hamilton 5      Matthew Stevens 5
   Dermot McGlinchey 2      Xiao Guodong 2      Joe Jogia 0      Anthony Hamilton 1
   Simon Bedford 2      Jack Lisowski 4      Dave Harold 1      Mark King 1
   Kurt Maflin 5      Kurt Maflin 5      Kurt Maflin 5      Kurt Maflin 5
   Andrew Pagett 2      Jimmy Robertson 3      Mark Joyce 5      Stuart Bingham 5
   Joe Delaney 5      Joe Delaney 5      Joe Delaney 1      Mark Joyce 2
   Liam Highfield 5      Barry Pinches 5      Rory McLeod 5      Marcus Campbell 5
   Jamie O’Neill 2      Liam Highfield 3      Barry Pinches 2      Rory McLeod 3
   David Morris 4      Ian McCulloch 0      Robert Milkins 5      Andrew Higginson 2
   David Gilbert 5      David Gilbert 5      David Gilbert 4      Robert Milkins 5
   Liu Chuang 5      Jimmy White 5      Peter Lines 3      Dominic Dale 2
   Jak Jones 3      Liu Chuang 3      Jimmy White 5      Jimmy White 5
   Igor Figueiredo 2      Bjorn Haneveer 5      Nigel Bond 5      Liang Wenbo 3
   Kuldesh Johal 5      Kuldesh Johal 3      Bjorn Haneveer 4      Nigel Bond 5
   James McBain w/o      Jamie Jones 2      Mike Dunn 5      Martin Gould 5
       James McBain 5      James McBain 2      Mike Dunn 2
   T. Thirapongpaiboon 1      Andy Hicks 1      Tony Drago 2      Ken Doherty 5
   Issara Kachaiwong 5      Issara Kachaiwong 5      Issara Kachaiwong 5      Issara Kachaiwong 0
   Kyren Wilson w/o      Rod Lawler 5      Michael Holt 3      Joe Perry 5
       Kyren Wilson 1      Rod Lawler 5      Rod Lawler 2
   James Wattana 5      Stuart Pettman 2      Steve Davis 4      Mark Davis 3
   Justin Astley 2      James Wattana 5      James Wattana 5      James Wattana 5
   Ben Woollaston 5      Anthony McGill 0      Jamie Burnett 3      Judd Trump 5
   Reanne Evans 1      Ben Woollaston 5      Ben Woollaston 5      Ben Woollaston 1
   Paul Davison 5      Matthew Couch 5      Fergal O’Brien 5      Gerard Greene 5
   Adam Wicheard 3      Paul Davison 4      Matthew Couch 3      Fergal O’Brien 2
   Michael White 5      Joe Swail 5      Alan McManus 3      Barry Hawkins 5
   Michael Judge 3      Michael White 3      Joe Swail 5      Joe Swail 2

Breaki stupunktowe kwalifikacjiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. eurosport.pl: Cztery setki? Wciąż mało! Williams przegrywa z Lee (pol.). [dostęp 2011-02-29].
  2. worldsnooker.com: Prize Money (ang.). [dostęp 2011-02-27].
  3. snookerworld.pl: Nagrody i punkty na China Open 2011 (pol.). [dostęp 2011-03-03].
  4. Hendry storms into last 16 in Beijing (ang.). wordsnooker.com. [dostęp 2011-04-02].
  5. Trump awansuje do finału i szesnastki rankingu! (pol.). eurosport.pl. [dostęp 2011-04-02].
  6. a b Bank of Beijing China Open (ang.). World Professional Billiards and Snooker Association. [dostęp 2011-03-26].
  7. China Open 2011 – Final Stages (ang.). global-snooker.com. [dostęp 2011-03-26].
  8. a b Bank of Beijing China Open (ang.). WWW Snooker. [dostęp 2011-03-26].
  9. Whirlwind out of China Open (ang.). World Snooker, 27 marca 2011. [dostęp 2011-03-27].
  10. Jimmy White withdraws from China Open (ang.). The Snooker Forum. [dostęp 2011-03-27].
  11. snookerworld.pl: Breaki 100 punktowe kwalifikacji i fazy zasadniczej (pol.). [dostęp 2011-02-26].
  12. Breaki 100 punktowe fazy zasadniczej (ang.). World Snooker Data. [dostęp 2011-03-30].
  13. WWW Snoker: Wyniki kwalifikacji China Open 2011 (ang.). [dostęp 2011-02-23].
  14. snookerworld.pl: Wyniki kwalifikacji China Open 2011 (pol.). [dostęp 2011-02-26].
  15. 147.pl: China Open – kwalifikacje (pol.). [dostęp 2011-03-03].
  16. 147.pl: Kwalifikacje China Open – dzień drugi (pol.). [dostęp 2011-03-03].
  17. 147.pl: Sobota – trzeci dzień kwalifikacji China Open (pol.). [dostęp 2011-03-03].
  18. 147.pl: Kto pojedzie do Pekinu? (pol.). [dostęp 2011-03-03].
  19. snookerworld.pl: Breaki 100 punktowe kwalifikacji i fazy zasadniczej (pol.). [dostęp 2011-02-26].
  20. global-snooker.com: Breaki 100 punktowe fazy kwalifikacyjnej (ang.). [dostęp 2011-02-26].

Linki zewnętrzneEdytuj