Dół podskroniowy

Dół podskroniowy (łac. fossa infratemporalis) – dół leżący po obu stronach części twarzowej czaszki. Jest położony przyśrodkowo i ku dołowi od łuku jarzmowego[1].

Boczna powierzchnia twarzoczaszki (strona lewa). Dół podskroniowy widoczny jest w części centralnej – za częściowo odciętym wyrostkiem jarzmowym (tutaj Zygomatic process (cut)). Widoczna jest także szczelina oczodołowa dolna (Inferior orbital fissure), którą dół podskroniowy łączy się z oczodołem

Ograniczenia i ścianyEdytuj

  • góra: powierzchnia podskroniowa skrzydła większego kości klinowej (łac. facies infratemporalis alae majoris ossis sphenoidalis),
  • dół: przestrzeń przygardłowa,
  • przód: powierzchnia podskroniowa szczęki (łac. facies infratemporalis maxillae),
  • tył: dół zażuchwowy,
  • ściana przyśrodkowa: blaszka boczna wyrostka skrzydłowatego kości klinowej (łac. lamina lateralis processus pterygoidei ossis sphenoidalis),
  • bok: stanowi go gałąź żuchwy[1].

ZawartośćEdytuj

Dół podskroniowy zawiera:

PołączeniaEdytuj

Położenie dołu podskroniowego powoduje, iż łączy się on z innymi ważnymi przestrzeniami twarzoczaszki:

Ponadto za pośrednictwem otworów czaszki łączy się on z:

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, s. 423–424, ISBN 978-83-200-4323-5.