Otwórz menu główne
Ryc. 2: Topografia struny bębenkowej prawej w jamie bębenkowej. Widoczne odejście od pnia nerwu twarzowego, przebieg po przyśrodkowej powierzchni młoteczka i wyjście z jamy bębenkowej przez szczelinę Glasera.

Struna bębenkowa (łac. chorda tympani) – nerw, gałąź nerwu twarzowego.

PrzebiegEdytuj

Rozpoczyna się w kości skroniowej odchodząc od przedniej powierzchni pnia nerwu twarzowego, pod kątem ostrym ku górze i do przodu. Biegnie w kanale kostnym do jamy bębenkowej, tworząc tam łuk wypukły ku górze, następnie układa się w fałdzie błony śluzowej na przyśrodkowej powierzchni błony bębenkowej pomiędzy odnogą długą kowadełka a rękojeścią młoteczka. W tym miejscu jej przebieg może być widoczny podczas otoskopii. Z jamy bębenkowej wydostaje się przez szczelinę skalisto-bebenkową- szczelina Glasera (ryc. 2) wchodząc do dołu podskroniowego. Biegnie dalej ku przodowi i dołowi przyśrodkowo od tętnicy oponowej środkowej i nerwu uszno-skroniowego a następnie łączy się z nerwem językowym dochodząc do jego tylnego brzegu.

Warianty anatomiczneEdytuj

Czasami struna bębenkowa oddaje do nerwu językowego jedynie gałęzie łączące zmierzając dalej samodzielnie do zwoju podżuchwowego.

Zakres unerwieniaEdytuj

Struna bębenkowa prowadzi następujące włókna:

 
Ryc. 1: Topografia struny bębenkowej lewej (chorda tympani). Widoczne odejście od pnia n. twarzowego (Facial N.)- strona lewa rysunku i wniknięcie do pnia nerwu językowego (lingual N.).

ZespoleniaEdytuj

1. Gałąź łącząca ze zwojem usznym (ramus communicans cum ganglio otico)- doprowadza do zwoju włókna ruchowe dla mięśnia dźwigacza podniebienia miękkiego.

KlinikaEdytuj

Ze struną bębenkową związany jest zabieg operacyjny wykonywany przez otolaryngologów zwany chordotomią. Jest to przecięcie struny bębenkowej stosowane w przypadkach uporczywego ślinienia (ang. drooling). Przecięcie struny bębenkowej odcina unerwienie przywspółczulne do ślinianki podżuchwowej i podjęzykowej hamując wydzielanie śliny.

PiśmiennictwoEdytuj