Otwórz menu główne

Dại Xả (ur. 1120, zm. 1180) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.

Dại Xả
Hứa
Data i miejsce urodzenia 1120
Đông Tác
Data i miejsce śmierci 1180
świątynia Sùng Nghiêm Báo Đức
Szkoła Vô ngôn thông
Linia przekazu
Dharmy zen
Vô Ngôn Thông
Nauczyciel Đạo Huệ
Zakon Thiền

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z wioski Đông Tác[1]. Jego rodzinne nazwisko to Hứa.

Jako dziecko wstąpił do zakonu buddyjskiego a następnie udał się studiować praktykę thiền u mistrza Đạo Huệ na górę Tiên Du. Po uchwyceniu istoty thiền poświecił się śpiewaniu Sutry Avatamsaki oraz Samantabhadramantry[2]. Była to jego codzienna praktyka. Dworscy oficjele przybywali do niego, aby mu usługiwać. Szczególnie był ceniony przez księżniczkę Thiên Cực oraz pana Kiếna Ninha[3].

Po pewnym czasie Dại Xả wybudował[4] świątynię Sùng Nghiêm Báo Đức na górze Vũ Ning w prowincji Vũ Ninh, aby nauczać ludzi i nawracać ich na buddyzm. Jego świetna reputacja przyciągała uczniów. Przybył do niego nawet mnich chiński znany jako Starszy Yan.

Ponieważ z biegiem czasu niektórzy ludzie zaczęli go oskarżać o czary, w okresie Thiên Cảm Chí Bảo, czyli w latach 1174-1175, głównodowodzący Đỗ Anh Vũ[5] wydał rozkaz jego aresztowania. Poddano go surowym torturom, jednak mistrz nie wykazywał w ogóle żadnych oznak strachu i został zwolniony na skutek działań księżniczki Thiên Cực.

Piątego dnia drugiego miesiąca w piątym roku okresu Trinh Phù, czyli w roku 1180, po naukach dla uczniów, Dại Xả wygłosił wiersz:

Cztery węże[6] razem w pudełku[7] są pierwotnie puste,
Pięć skupisk są wysokie jak góry, a jednak są one także bez fundamentów.
Prawdziwa natura jest jaśniejąca i wolna od przeszkód,
Chociaż przykryta [pojęciami] nirvany i cyklicznym istnieniem[8].

Dalej powiedział jeszcze:

Kamienny koń ma przerażające zęby,
Je trawę i rży przez cały dzień.
Ludzie na ulicy przechodzą razem,
Jednak człowiek na koniu nie jedzie nigdzie.

Pod koniec nocy mistrz Dại Xả otruł się[9] i zmarł.

Linia przekazu DharmyEdytuj

Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

BibliografiaEdytuj

  • Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481. ​ISBN 0-8248-1948-9

PrzypisyEdytuj

  1. Najpewniej znajdowała się ona w dystrykcie Hoàn Long w prowincji Hà Đông
  2. Znana w języku chińskim jako Puxian pusa xingyuan zan
  3. Był to tytuł Lý Longa Ícha, syna cesarza Lý Anha Tônga
  4. Być może rozbudował, gdyż według innego źródła ta świątynia została wybudowana w 1059 r.
  5. Jest to problematyczne, bowiem według innego źródła zmarł on w roku 1158
  6. Cztery węże symbolizują cztery elementy, Mahāparinirvāṇa Sūtra' T 12.23:501c24-27
  7. Pudełko symbolizuje ciało
  8. Sansara
  9. Prawdopodobnie na skutek nacisków ze strony Đỗ Anh Vũ