Danaidy (gr. Δαναίδες, Δαναΐδες Danaídes, łac. Danaides) – w mitologii greckiej królewny z Argos, pięćdziesiąt córek króla Danaosa.

Danaidy
Δαναίδες
królewny z Argos
Ilustracja
John William Waterhouse: Danaidy, obraz olejny na płótnie, 1903
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Ojciec Danaos

Miały różne matki[1][2]. Zmuszone do zawarcia małżeństwa w noc poślubną zabiły (z wyjątkiem Hypermnestry) swoich mężów (synów króla Ajgyptosa, brata Danaosa)[1][3]. Po śmierci zostały skazane w Tartarze na napełnianie dziurawej beczki wodą (lub na noszenie wody w dziurawych dzbanach albo na napełnianie bezdennej beczki wodą noszoną w sitach)[1][3][4].

Obecność w sztuceEdytuj

Dzieje Danaid przedstawił Ajschylos w tetralogii, na którą składały się tragedie Błagalnice, Aigiptydzi i Danaidy oraz dramat satyrowy Amymone, zachowana została część pierwsza.

MuzykaEdytuj

Obok wykorzystywanej przez licznych kompozytorów opery seria Ipermestra autorstwa słynnego librecisty Pietra Metastasia, znana jest również skomponowana w roku 1784 przez Antonio Salieriego francuska tragédie lyrique Les Danaïdes, [5] której akcja osnuta została wokół wspólnego ślubu cór Danaosa i popełnionego przez nie okrutnego mordu, co w sposób kongenialny oddaje tragizm oryginału. Finałowa scena tej opery ukazuje Danaidy cierpiące męki w Tartarze, stanowiąc wspaniały, budzący bezgraniczny podziw współczesnych, tableau vivant.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 67–68. ISBN 83-04-04673-3.
  2. Dzieje heroiczne. W: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 424–426. ISBN 83-7391-077-8.
  3. a b Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 95–96. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  4. Bohaterowie. W: Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989, s. 144. ISBN 83-210-0677-9.
  5. Höhen und Tiefen – Paris und Wien. W: Volkmar Braunbehrens: Salieri: Ein Musiker im Schatten Mozarts. Monachium: Pieper, 1989, s. 104-119. ISBN 3-492-03194-3.

BibliografiaEdytuj