Otwórz menu główne

Dariusz Płaczkiewicz

piłkarz polski

Dariusz Płaczkiewicz (ur. 7 października 1962 w Koszalinie) – polski piłkarz, bramkarz, wicemistrz Polski, zdobywca Pucharu Polski.

Dariusz Płaczkiewicz
Data i miejsce urodzenia 7 października 1962
Koszalin
Wzrost 184 cm
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
Wybrzeże Biesiekierz
Gwardia Koszalin
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1982–1984 Gwardia Koszalin
1984–1990 Zagłębie Lubin
1990–1992 Miedź Legnica
1993–1996 Sokół Pniewy

Przebieg karieryEdytuj

Piłkarską karierę rozpoczął w połowie lat 70. w podkoszalińskim Biesiekierzu. Kontynuował ją w zespole Gwardii Koszalin. W roku 1984 przeszedł do drugoligowego Zagłębia Lubin, które w rok później wywalczyło awans do Ekstraklasy. Z tym zespołem w sezonie 1989/90 zdobył wicemistrzostwo kraju. Po zakończeniu rozgrywek przeszedł do drugoligowej Miedzi Legnica, z którą w sezonie 1991/92 wywalczył Puchar Polski. Miedź wygrała wtedy w finale z Górnikiem Zabrze po rzutach karnych, a Płaczkiewicz obronił jedną „jedenastkę”.

W sezonie 1992/93 rywalem Miedzi w Pucharze Zdobywców Pucharów było AS Monaco, w składzie którego występowali tak znani piłkarze jak Jürgen Klinsmann, Youri Djorkaeff, Lilian Thuram, Emmanuel Petit. W pierwszym meczu, w Lubinie, Dariusz Płaczkiewicz obronił rzut karny, wykonywany przez Jürgena Klinsmanna.

W styczniu 1993 Płaczkiewicz przeszedł do Sokoła Pniewy, który w tym samym roku wywalczył awans do Ekstraklasy. Dariusz Płaczkiewicz został uznany najlepszym bramkarzem II ligi sezonu 1992/93. W sezonie 1994/95 został wyróżniony Złotym Butem – nagrodą dla najlepszego piłkarza Wielkopolski w plebiscycie Dziennika Poznańskiego. W Pniewach oprócz Płaczkiewicza występowali m.in. Krzysztof Nowak, Tomasz Rząsa i Tomasz Kos.

W przeniesionym z Wielkopolski do Tychów Sokole Płaczkiewicz występował do sezonu 1995/96. Był podopiecznym między innymi Bogusława Kaczmarka i Janusza Bialka. W styczniu 1996 oddał miejsce między słupkami Jerzemu Dudkowi i został trenerem bramkarzy. Od lipca 1996 roku był zastępcą trenera Kostrzewy.

ChorobaEdytuj

Po odejściu z tyskiego Sokoła Dariusz Płaczkiewicz, jako bardzo doświadczony bramkarz wyjechał na Wyspy Owcze. Tam lekarze wykryli u niego złośliwy nowotwór kości. Leczeniu poddał się w szpitalu w Piekarach Śląskich. Szybkie usunięcie kości uratowało Dariusza Płaczkiewicza przed amputacją nogi, a nawet przed śmiercią. Przerzuty nie nastąpiły.

Późniejsze losyEdytuj

Obecnie Dariusz Płaczkiewicz mieszka w Koszalinie. Po zakończeniu piłkarskiej kariery poświęcił się pracy działacza sportowego i trenera. Wywalczył awans do IV Ligi z drużyną podkoszalińskiej Victorii – Dega Sianów, a w następnym sezonie zapewnił temu klubowi utrzymanie. W sezonie 2007/2008 jako trener nowo formowanej drużyny seniorów Bałtyku Koszalin wywalczył awans do klasy okręgowej. Po zakończeniu rundy jesiennej sezonu 2008/2009 zrezygnował z funkcji trenera i obecnie pełni rolę dyrektora klubu. W styczniu 2010 roku powrócił na ławkę trenerską obejmując zespół Wybrzeża Biesiekierz. W sezonie 2010/11 wywalczył z tą drużyną awans do V ligi.

BibliografiaEdytuj