Otwórz menu główne

Dywilan S.A. – polska firma z siedzibą w Łodzi, zajmująca się produkcją dywanów oraz chodników

Dywilan S.A.
Państwo  Polska
Siedziba Łódź
Adres ul. Sterlinga 27/29
93-231 Łódź
Data założenia 1881, 1945, 1990
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Piotr Jacek Jakubiak
Nr KRS 0000039384
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Dywilan S.A.
Dywilan S.A.
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dywilan S.A.
Dywilan S.A.
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Dywilan S.A.
Dywilan S.A.
Ziemia51°46′29,64″N 19°28′05,52″E/51,774900 19,468200
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

od XIX w., do II WŚEdytuj

Historia przedsiębiorstwa sięga drugiej połowy XIX w. W 1881 przy ul. Kilińskiego Juliusz Fial i Wilhelm Lucker założyli niewielką fabrykę pluszu. Kilka lat później do spółki przystąpił Ferdynand Finster, a wkrótce, po śmierci Ferdynanda, jego brat Teodor. Po krótkim czasie Teodor spłacił wszystkich wspólników i objął kierownictwo nad Łódzką Manufakturą Pluszową. W tym czasie zwiększeniu uległa produkcja zakładu, jak i załoga, która liczyła wówczas  275 osób. Początkowo manufaktura produkowała tkaniny obiciowe i imitacje futer. Dzięki talentowi Teodora do prowadzenia interesów manufaktura stała się największą w Królestwie Polskim, a sam właściciel stworzył nowe przedsiębiorstwo o nazwie Dywan Wschodni. W czasie II wojny światowej, wówczas już w Łódzkiej Manufakturze Pluszu i Dywanów Teodora Finstera produkowano głównie koce i sukno mundurowe dla potrzeb armii niemieckiej, a także tkaniny obiciowe, dywany i chodniki dywanowe na papierowych spodach. Załoga liczyła około 900 osób - głównie Niemców[1].

Po II WŚEdytuj

W styczniu 1945 r. fabryka została znacjonalizowana i zaczęła funkcjonować jako Zakłady Przemysłu Jedwabniczo - Galanteryjnego nr 1. W roku 1951 fabryka ponownie zmieniła nazwę na Fabryka Pluszu i Dywanów im. Tadka Ajzena. Przedsiębiorstwo zatrudniało ok. 1000 osób.

Lata gierkowskie przyniosły decyzję o przeprofilowaniu firmy i ukierunkowaniu produkcji przede wszystkim na dywany wełniane. Uchwałą rządu z 1972 przystąpiono do budowy nowej fabryki przy ul. Dąbrowskiego 247. Lokalizacja na tzw. Dąbrowie Przemysłowej była wyrazem koncepcji likwidacji obiektów przemysłowych z centrum miasta i stworzenia pierścienia przemysłowego na obrzeżach Łodzi, oddzielonego od dzielnic mieszkalnych ochronnym pasem terenów zadrzewionych. Budowę ukończono po 24 miesiącach. Producent dywanów był w stanie wyprodukować samodzielnie dywany i chodniki z wełny od początku do końca, ponieważ był w stanie przeprowadzić cały cykl technologiczny, począwszy od farbiarni i skończywszy na wykończalni.

W 1975 osiągnięto pełną zdolność produkcyjną, wytwarzając 1,5 mln m² dywanów, a także 0,5 mln m² tkanin obiciowych i wyrobów igłowych. Szczególnie istotnym osiągnięciem było skuteczne wejście na zagraniczne rynki zbytu, m.in. rynki krajów arabskich. Tradycyjne dywany z Dywilanu chętnie kupowali nawet arabscy szejkowie. W latach 1975-976 na tamtejszy rynek eksportowano 40% produkcji, a w 1979 już 60%.

W 1974 w drodze konkursu ogłoszonego wśród pracowników fabryka zyskała nową nazwę Fabryka Dywanów Dywilan[1].

III RzeczpospolitaEdytuj

Początek lat 90. przeszedł do historii firmy jako okres typowych problemów dla większości przedsiębiorstw przemysłu lekkiego w kraju. Na problemy finansowe duży wpływ miała wojna w Zatoce Perskiej, która przerwała znaczne dostawy na tamtejszy rynek. Z dnia na dzień fabryka pozostała z nie wysłanymi dywanami, za co z kolei budżet państwa obciążył fabrykę karą za ponadnormatywne zapasy.

Producent dywanów Dywilan nie sprostał tym wyzwaniom i narastające zadłużenie doprowadziło do ogłoszenia w czerwcu 1999 r. upadłości przedsiębiorstwa. Budynki i maszyny kupiło kilkunastu prywatnych przedsiębiorców, dokumenty przekazano do archiwum i Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, a dywany propagandowe i okolicznościowe do Muzeum Zamoyskich w Kozłówce.

Zawieszenie działalności Dywilanu nie trwało długo. W październiku 2000 syndyk masy upadłościowej FD Dywilan wystawił na sprzedaż poszczególne części majątku upadłego przedsiębiorstwa. Prywatna łódzka firma J. Jakubiak S.A. chcąc nadal produkować polskie dywany z wełny kupiła ok. 12% nieruchomości wraz z parkiem maszynowym, znakiem towarowym Dywilan oraz prawem do wykorzystania dotychczasowego wzornictwa. I tak Dywilan rozpoczął nowy czas rozwoju i dążenia do utworzenia samodzielnej firmy pod nazwą Dywilan Polskie Dywany Wełniane, skoncentrowanej na produkcji i sprzedaży dywanów wełnianych.

Bardzo ważnym rokiem w historii firmy był 2008, kiedy dzięki wsparciu z funduszy europejskich zainstalowane zostało nowe, ośmio-kolorowe, najnowocześniejsze wówczas w Polsce krosno dywanowe. Nowe krosno znacznie zwiększyło zdolności produkcyjne oraz korzystnie wpłynęło na możliwości projektowania nowych wzorów oraz kolekcji dywanów i chodników.

W sierpniu 2009 nastąpiła zmiana nazwy firmy z J.Jakubiak S.A. na Dywilan S.A. Zmiana miała na celu pełną identyfikację z funkcjonującą marką handlową, ułatwienie klientom zasad komunikacji, a przede wszystkim doprowadzenie do wzrostu rozpoznawalności marki wśród klientów na rynku polskim i rynkach zagranicznych.

Wykorzystując bogate doświadczenia w produkcji dywanów oraz nowoczesny park maszynowy w 2010 firma rozpoczęła produkcję tkanej sztucznej trawy do zastosowań sportowych i dekoracyjnych. Projekt został uruchomiony przy współpracy z Instytutem Badawczym Nawierzchni Sportowych w Gandawie oraz belgijskim producentem maszyn. W 2012 przedsiębiorstwo zaczęło natomiast produkcję tkanej maty pod murawy hybrydowe[1].

Profil działalnościEdytuj

Firma zajmuje się przede wszystkim produkcją dywanów oraz chodników i handlem detalicznym. Posiada jeden sklep firmowy, natomiastswoje produkty sprzedaje przez pośredników na terenie całej Polski[2]. Produkty Dywilanu są również sprzedawane jako ozdoby do wielu znanych miejsc. Widoczne są m.in. w[3]:

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Historia, 30 maja 2018 [dostęp 2018-05-30] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-30].
  2. Znajdź dywany i chodniki Dywilan w Twoim mieście!, 30 maja 2018 [dostęp 2018-05-30] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-30].
  3. Realizacje, 30 maja 2018 [dostęp 2018-05-30] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-30].

Linki zewnętrzneEdytuj