Otwórz menu główne

Eberhard Mock (ur. 18 września 1883 w Wałbrzychu[1], zm. 21 listopada 1960 w Nowym Jorku) – postać fikcyjna, wrocławski policjant kryminalny, główny bohater cyklu powieści kryminalnych Marka Krajewskiego Mock, Mock: Ludzkie Zoo, Śmierć w Breslau, Koniec świata w Breslau, Widma w mieście Breslau, Festung Breslau, Dżuma w Breslau, Głowa Minotaura oraz Rzeki Hadesu, których akcja toczy się w pierwszej połowie XX wieku we Wrocławiu.

Eberhard Mock
Pierwsze wystąpienie Śmierć w Breslau
Ostatnie wystąpienie Rzeki Hadesu
Twórca Marek Krajewski
Dane biograficzne
Pochodzenie Niemiec
Rodzina ojciec Willibald, brat Franz, bratanek Erwin
małżeństwo: Sophie Mock, Karen Mock
Inne informacje
Zajęcie policjant

Spis treści

Życie prywatneEdytuj

Eberhard Mock urodził się w Wałbrzychu 18 września 1883 roku jako młodszy syn Willibalda Mocka, ubogiego szewca. Jego starszy brat, Franz Mock, był zawsze ulubionym synkiem Willibalda. Ten ostatni występuje i umiera (30 września lub 1 października 1919 r.) w książce Widma w mieście Breslau, Franz pojawia się w Końcu świata w Breslau i Festung Breslau oraz w retrospekcji w Widmach w mieście Breslau. Zginął 17 marca 1945 roku. Matka Eberharda zmarła przed 1906 rokiem.

Miał dwie żony: Sophie Mock (1903-1960), później znaną jako Sophie von Finckl, oraz Karen Mock. Pierwsza jest jedną z głównych postaci Końca świata w Breslau. Sophie pochodziła z bawarskiej arystokracji. Była 20 lat młodsza od Mocka, za którego wyszła w wieku 22 lat. Gdy dwa lata później mąż zaczął nadużywać alkoholu i być brutalnym, razem z przyjaciółką Elizabeth Pflüger zaczęła uczęszczać na spotkania do sekty Aleksieja von Orloffa, który zwiastował rychły koniec świata. W rezultacie uciekła do Wiesbaden. W ślad za nią wyruszył detektyw Knüfer. Wypełniając kwestionariusz o niej, Mock orientuje się, że jej nie znał („Nie znałem jej, przez 2 lata żyłem z zupełnie obcą mi kobietą, znałem tylko ideę Sophie, a nie kobietę z krwi i kości” – Koniec Świata w Breslau). Sama Sophie zmarła niedługo przed Mockiem - informację o jej śmierci zamieściła gazeta z 20 listopada 1960 r.

O drugiej żonie niewiele wiadomo. Karen jest Dunką i jest bezpłodna. W czasie drugiej wojny światowej Mock wciąż obiecywał jej, że wywiezie ją ze zniszczonego miasta, bo właśnie zakończył sprawę. Jednak zawsze pojawiała się kolejna „sprawa” i jej mąż nigdy nie dotrzymywał obietnicy. W końcu wraz ze służącą Martą Goczoll uciekły od niego i najprawdopodobniej zginęły w jednym z bombardowań (taką wersję pod koniec przyjmuje Mock).

Erwin Mock (syn Franza) został zamordowany 24 grudnia 1927 r. w kamienicy przy Antonienstrasse 27 (dziś Antoniego) razem ze swoją partnerką, malarką Inge Gänserich. Mordercą pary (zamordowanej przez wstrzyknięcie skażonego opium) mógł być policjant Meinerer. Co do wieku Erwina można przypuszczać, że miał 18-19 lat. W 1928 r. miał zdawać maturę.

Mock jest koneserem dobrych trunków (które spożywa w wielkich ilościach), miłośnikiem dobrego jedzenia, korzysta z usług prostytutek, które go uwielbiają. Szczerze nienawidzi alfonsów, którzy nękają jego ulubienice. Mieszkał początkowo przy Plesserstrasse (ul. Pszczyńska na Księżu Małym), a następnie przy Rehdigerplatz (dziś plac Pereca). W trakcie oblężenia Wrocławia zamieszkiwał przy Zwingerplatz 1 (ob. Placu Teatralnym 1) .

WykształcenieEdytuj

Eberhard zdał maturę i studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Wrocławskim. Interesował się kulturą starożytnego Rzymu i filozofią, znał łacinę, acz z czasem zapominał słówek (Koniec świata w Breslau).

Praca w policjiEdytuj

 
Dawne prezydium policji we Wrocławiu

Pracę we wrocławskim prezydium policji rozpoczyna w 1909 r. Bierze udział w I wojnie światowej. W Breslau poznaje najbliższych współpracowników, tj. zajmujących się haraczami i wymuszeniami Wirtha i Zupitzę oraz posterunkowego, a potem wachmistrza kryminalnego Kurta Smolorza. Dzięki dobrym wynikom w pracy oraz szantażowi i przynależności do loży masońskiej z asystenta kryminalnego awansuje na stanowisko radcy kryminalnego, by w końcu zostać szefem wrocławskiej policji kryminalnej.

W czasie prowadzenia sprawy zabójstwa arystokratki Marietty von der Malten (Śmierć w Breslau) poznaje Herberta Anwaldta i po pewnym czasie zaczyna traktować jak syna, którego nigdy nie miał. Anwaldt pomaga mu prowadzić śledztwa, wiele ich łączy. Jeszcze przed wojną dwukrotnie współpracuje z policjantem ze Lwowa – komisarzem Edwardem Popielskim, który jest swoistym polskim alter ego Mocka. Między mężczyznami rodzi się wtedy silna przyjaźń, pomimo zbliżającej się wojny. W czasie drugiej wojny światowej Mock w stopniu kapitana służy w wywiadzie. Po ustaniu działań wojennych Mock przez kilkanaście miesięcy mieszka nadal we Wrocławiu w swoim starym mieszkaniu przy ul. Pszczyńskiej, a następnie opuszcza miasto na zawsze.

Po wojnieEdytuj

W 1946 w zrujnowanym Wrocławiu ponownie spotyka się z Edwardem Popielskim, któremu pomaga w odnalezieniu pedofila gwałcącego niepełnosprawne dziewczynki (ów kryminalista wymknął się Popielskiemu we Lwowie w 1933 r. – "Rzeki Hadesu"). W wyniku splotu okoliczności w 1950 Mock wyciąga Anwaldta ze szpitala psychiatrycznego na terenie NRD, do którego Herbert Anwaldt trafił za sprawą wyroku sądowego, potem razem wyjeżdżają do USA. W 1950 mszczą się na osobie współwinnej ich tragedii – Georgu Maassie. Cztery lata potem w Wiedniu zabił Hansa Gnerlicha, swojego innego wroga, którego od lat ścigał. Po 6 latach, 21 listopada 1960 r. Mock umiera w Nowym Jorku na raka płuc (Koniec Świata w Breslau). W tym samym roku umiera również jego pierwsza żona Sophie.

PrzypisyEdytuj

  1. Informacja o dacie i miejscu urodzin podana została w tomie Widma w mieście Breslau.

Linki zewnętrzneEdytuj