Ekonomia marksistowska

Ekonomia marksistowska – kierunek w ekonomii[1], ogół ekonomicznych przemyśleń i teorii sformułowanych przez Karola Marksa i rozwijanych przez jego następców.

WstępEdytuj

Marks był jednym z głównych przedstawicieli nurtu radykalnego. Przejmując i rozwijając niektóre koncepcje Davida Ricardo, stworzył teorię alienacji pracy i wyzysku klasy robotniczej. Analizował także kryzysy koniunkturalne, wskazując na zjawisko nadprodukcji jako ich przyczynę.

W swoich pracach prezentował wizję nowych stosunków ekonomicznych, które miały zapewnić osiągnięcie najbardziej sprawiedliwej i najkorzystniejszej dla ludzkiego rozwoju organizacji społeczeństwa. Podkreślał konieczność pozostawania całości gospodarki pod kontrolą pracowniczą, by zapewnić produkcję towarów naprawdę koniecznych dla społeczeństwa.

Przedmiot ekonomii marksistowskiejEdytuj

Przedmiotem marksistowskiej ekonomii politycznej są stosunki produkcji[2][3][4]. Marksistowska ekonomia polityczna

wyjaśnia prawa rządzące produkcją i podziałem dóbr materialnych w społeczeństwie ludzkim na różnych szczeblach jego rozwoju[3].

Ekonomia marksistowska jest częścią szerszego systemu myślowego (marksizmu), obejmującego elementy filozoficzne (tzw. materializm dialektyczny i materializm historyczny), socjologiczne i ideologiczne, zmierzającego do całościowego wyjaśnienia ewolucji społeczeństw[1]. Dokładniej mówiąc, marksistowska ekonomia polityczna stanowi jedną z trzech części składowych marksizmu obok filozofii marksistowskiej i naukowego komunizmu[5][6][7]. Marksistowsko-leninowska ekonomia polityczna opiera się na zastosowaniu podstawowych tez materializmu dialektycznego i historycznego do badania ekonomicznego ustroju społeczeństwa[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b marksistowska ekonomia, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-08-25].
  2. Abalkin ↓.
  3. a b c Judin i in. 1955 ↓, s. 13.
  4. Szachnazarow i in. 1982 ↓, s. 9.
  5. Rainko 1979 ↓, s. VI, X, XII.
  6. W.I. Lenin: Trzy źródła i trzy części składowe Marksizmu. W: Włodzimierz Lenin: Karol Marks (Krótki szkic biograficzny wraz z wykładem marksizmu); Trzy źródła i trzy części składowe Marksizmu. Wstępem opatrzył Stanisław Rainko. Warszawa: Książka i Wiedza, 1979, s. 45-52, seria: Popularna biblioteka klasyków marksizmu-leninizmu.
  7. Szachnazarow i in. 1982 ↓, s. 9-10.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj