Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy ptaka. Zobacz też: album Emu.

Emu[9] (Dromaiinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny kazuarowatych (Casuariidae).

Emu
Dromaiinae
Huxley, 1868
Ilustracja
Przedstawiciel podrodziny – emu zwyczajne (D. novaehollandiae)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki paleognatyczne
Rząd kazuarowe
Rodzina kazuarowate
Podrodzina emu
Typ nomenklatoryczny

Casuarius novaehollandiae Latham, 1790

Synonimy

Podrodziny

  • Dromaiidae[1] Huxley, 1868

Rodzaju:

Rodzaje

Zasięg występowaniaEdytuj

Podrodzina obejmuje ptaki lądowe, nielotne i szybko biegające, zamieszkujące całą Australię[10].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 150–190 cm, masa ciała 30–55 kg[10]. Ptaki te charakteryzują się redukcją skrzydła, lotek i sterówek. Ich pióra przypominają sierść. Odżywiają się trawą, nasionami, owocami i owadami. Obok strusi, emu są największymi żyjącymi obecnie ptakami.

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Dromaius (Dromiceius, Dromoeus, Dromaeus): gr. δρομαιος dromaios „biec z pełną szybkością”, od τρεχω trekhō „biegać”[11].
  • Tachea: gr. ταχυς takhus „szybki, prędki” (por. ταχεως takheōs „szybko”)[12]. Gatunek typowy: Casuarius novaehollandiae Latham, 1790.
  • Chelarga: gr. χηλαργος khēlargos „szybkonogi”, od χηλη khēlē „kopyto”; αργος argos „szybki”[13]. Gatunek typowy: Casuarius novaehollandiae Latham, 1790.
  • Peronista: François Auguste Péron (1775–1810), oficer armii francuskiej w latach 1792–1794, przyrodnik podczas ekspedycji Baudina w latach 1800–1804, pionier antropologii i oceanografii[14]. Gatunek typowy: Dromaius peroni Rothschild, 1907 (= Dromaius baudinianus S.A. Parker, 1984).

Podział systematycznyEdytuj

Do rodziny należy jeden rodzaj i jeden żyjący gatunek[9]:

oraz wymarłe:

UwagiEdytuj

  1. pisownia oryginalna

PrzypisyEdytuj

  1. Dromaius, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-02-09]
  2. a b L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816, s. 54. (fr.)
  3. C. Ranzani: Elementi di zoologia. T. 3. Bolonia: Per le stampe di Annesio Nobili, 1821, s. 98. (wł.)
  4. J. Fleming: The philosophy of zoology; or, A general view of the structure, functions, and classification of animals. Cz. 2. Edinburgh: A. Constable, 1822, s. 257. (ang.)
  5. G.J. Billberg: Synopsis Faunae Scandinaviae. T. 1. Cz. 2: Aves. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1828. (łac.)
  6. L. Agassiz: Nomenclator zoologicus: continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Solura: Jent et Gassmann, 1842, s. 26. (łac.)
  7. G.M. Mathews. New generic names for Australian birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 107, 1922 (ang.). 
  8. Dromaiidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2010-11-04]
  9. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Dromaiinae Huxley, 1868 - emu (wersja: 2019-11-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-10].
  10. a b A. Folch: Family Dromaiidae (Emu). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 103. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  11. Jobling 2019 ↓, s. Dromaius.
  12. Jobling 2019 ↓, s. Tachea.
  13. Jobling 2019 ↓, s. Chelarga.
  14. Jobling 2019 ↓, s. Peronista.
  15. Adam M. Yates i Trevor H. Worthy. A diminutive species of emu (Casuariidae: Dromaiinae) from the late Miocene of the Northern Territory, Australia. „Journal of Vertebrate Paleontology”. E1665057, w druku. DOI: 10.1080/02724634.2019.1665057 (ang.). 
  16. A.H. Miller. Fossil ratite birds of the late Tertiary of South Australia. „Records of The South Australian Museum”. 14, s. 413-420, 1963 (ang.). 

BibliografiaEdytuj

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-11-10]. (ang.)