Esmeralda (1855)

Esmeraldachilijska korweta, drugi okręt o tej nazwie; wsławiona w bitwie pod Iquique pod dowództwem Arturo Prata, w której zatonęła.

Esmeralda
Ilustracja
Esmeralda w 1859
Klasa korweta
Historia
Stocznia Henry Pritcher, Northfleet
Położenie stępki grudzień 1854
 Armada de Chile
Wejście do służby 1856
Wycofanie ze służby 21 maja 1879 (zatopiony)

BudowaEdytuj

Budowę okrętu zatwierdził 30 czerwca 1852 prezydent Chile Manuel Montt i minister marynarki, w celu wyposażenia marynarki chilijskiej w nowoczesny okręt o napędzie parowo-żaglowym. Mimo to, okręt zamówiono i jego budowę rozpoczęto w stoczni Henry Pritcher w Northfleet w Anglii dopiero w grudniu 1854, pod nadzorem kontradmirała Roberta Winthropa Simpsona. Dekretem z 26 czerwca 1855 nadano okrętowi imię „Esmeralda” na pamiątkę fregaty zdobytej przez admirała Thomasa Cochrane w Callao 6 listopada 1820 i służącej następnie w marynarce Chile pod tą nazwą. Okręt wodowano 18 września 1855, tego dnia też odbył się chrzest.

SłużbaEdytuj

Po wyposażeniu, „Esmeralda” przybyła do Valparaiso w Chile pod dowództwem Roberta Winthropa Simpsona 7 listopada 1856, po czym od razu wzięła udział w wojnie Peru i Chile z Hiszpanią. Uzbrojenie okrętu składało się wówczas z 20 dział 32-funtowych. Pod dowództwem Juana Williamsa Rebolledo, „Esmeralda” zdobyła w starciu pod Papudo 26 listopada 1865 hiszpańską kanonierkę „Virjen de Covadonga”, która następnie weszła w skład floty Chile jako „Covadonga”.

Po wojnie, okręt używano głównie do szkolenia kadr marynarki. Między 1867 a 1868 uzbrojenie wymieniono na 14 dział 40-funtowych, wymieniono również kotły. Między 1870 a 1875 okręt pozostawał rozbrojony. W 1875 miał wymieniane poszycie kadłuba na skutek wejścia na mieliznę. W 1877 odbył podróż szkoleniową z kadetami m.in. na Tahiti.

 
Zatopienie „Esmeraldy”

„Esmeralda” wzięła następnie udział w wojnie z Peru, tzw. wojnie o Pacyfik, uczestnicząc w blokadzie morskiej portu Iquique. Od 5 maja 1879 dowodził nią kmdr. por. Arturo Prat. „Esmeralda” została następnie zatopiona 21 maja 1879 w bitwie z peruwiańskim monitoremHuascar”, dowodzonym przez kontradmirała Grau, pod Iquique, na skutek ostrzału i taranowania. Zginął przy tym m.in. jej dowódca Arturo Prat.

Miejsce zatonięcia „Esmeraldy” na redzie Iquique jest obecnie oznaczone boją „Esmeralda” i od 1973 jest pomnikiem narodowym Chile.

CharakterystykaEdytuj

Trzymasztowa korweta konstrukcji drewnianej (dno pokryte miedzią) z pomocniczym napędem śrubowym.

Uzbrojenie:

BibliografiaEdytuj