Otwórz menu główne

Francesco di Giorgio Martini

malarz włoski

Francesco di Giorgio Martini (ur. 23 września 1439 w Sienie, zm. 1502) – włoski malarz ze szkoły sieneńskiej, rzeźbiarz, architekt i inżynier. Zaprojektował około siedemdziesięciu fortyfikacji dla księcia Urbino.

Francesco di Giorgio Martini
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 września 1439
Siena
Data śmierci 1502
Narodowość włoska
Dziedzina sztuki malarstwo, rzeźba, architektura
Epoka renesans

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

 
Obraz wcześniejszych lat Francesco di Giorgio Martini
 
Rocca di Mondavio- jeden z projektów Francesco di Giorgio Martini

Francesco di Giorgio Martini urodził się w Sienie. Pierwsze nauki pobierał u Vecchietta. Był autorem projektów i twórcą wielu okazałych budowli, a przede wszystkim założeń o charakterze militarnym. Najwięcej zleceń (ok. 130) wykonywał dla księcia Urbino, pracując m.in. jako inżynier oraz medalier. Wiele lat spędził w rodzinnej Sienie, gdzie wykonał liczne prace inżynieryjne. Jego wiedzę i doświadczenie z dziedziny architektury militarnej wykorzystano nie tylko w celu budowy nowych fortec i warowni, ale również podczas oblężeń. Projektował machiny wojenne. Dzięki niemu zdobyta została twierdza Castellina. Zbudował m.in. fortecę w Mondavio i Sassocorvaro oraz w Sienie. Zaprojektował również wiele budowli cywilnych, przede wszystkim kościołów, pałaców, zamków-rezydencji i placów. Ponadto zajmował się problemami teoretycznymi w architekturze. Tworzył projekty całych miast według klasyfikacji topograficznej i funkcjonalnej, w których przedstawiał bardzo szczegółowy i systematyczny obraz każdego z nich, dzieląc na części według spełnianych zadań i przypisując im na tej podstawie odpowiednie budowle i inne rozwiązania architektoniczne.

Swoją koncepcje harmonii w architekturze opierał na porównaniu z funkcjami organów i części ciała człowieka. Szczególnie nowatorskie rozwiązania wprowadził w przypadku miast portowych położonych nad rzeką, gdzie m.in. brał pod uwagę zagrożenie powodziowe. Wiele uwagi poświęcał również projektowaniu kościołów, które podporządkowane koncepcji stosunku pomiędzy Bogiem a ludźmi. Większość z teoretycznych projektów i rozważań zawarł w monumentalnym, bogato ilustrowanym dziele Trattato d’archittetura civile e militare (1482) częściowo nawiązującym do Witruwiusza

Obrazy artystyEdytuj

  • Widok architektoniczny – ok. 1490–1500, tempera, deska topolowa 131 x 233 cm, Gemäldegalerie berlin

BibliografiaEdytuj

  • Ralph Toledano : Francesco di Giorgio Martini. Pittore e scultore. Milan, Electa, (1987)

Linki zewnętrzneEdytuj