Otwórz menu główne

Franciszek Olędzki (czyli Olęcki, Olenski, Oleński, zm. w 1792 roku) – rzeźbiarz lwowski. Pracował przede wszystkim w drewnie i kamieniu, znacznie rzadziej w stiuku.

Franciszek Olędzki
Data śmierci 1792
Zawód, zajęcie rzeźbiarz

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Prawdopodobnie, rozpoczął naukę pod kierunkiem Sebastiana Fesingera[1]. W 1773 poślubił Mariannę z Polańskich, wdowę po rzeźbiarzu Janie Kruszanowskim, córkę odlewnika dzwonów Teodora Polańskiego[2]. W latach 1773-1779 wykonywał prace dla katedry łacińskiej we Lwowie. W 1780 otrzymał od teścia nieruchomości na przedmieściu Halickim we Lwowie. Jego dorobek artystyczny nie jawi się jasno[3].

Ukraiński badacz Dmytro Krwawycz (ukr. Дмитро Крвавич) zgodził się z atrybucią, że Olędzkiego należy uznać za autora rzeźb na wrotach diakońskich ikonostasu cerkwi Świętej Pokrowy w Buczaczu. Równocześnie Krwawycz uważał, że Olędzki zrealizował projekt Jana Jerzego Pinzla, który nadzorował za jego zrealizowaniem[4].

Architekt lwowski Franciszek Ksawery Kulczycki obiecał jemu prace przy prowadzeniu «fabryki w Poczajowie»[5]

PraceEdytuj

Zdaniem Wołodymyra Wujcyka Franciszek Olędzki kontynuował tradycję lwowskiej plastyki jej najlepszego okresu, związanego z Sebastianem Fesingerem, Janem Jerzym Pinslem, Antonim Osińskim[6].

PrzypisyEdytuj

  1. PSB 1978 ↓, s. 792.
  2. SKW 1998 ↓, s. 281.
  3. Franciszek Olędzki (Olencki, Oleński).
  4. Дмитро Крвавич: Українська скульптура періоду рококо [w:] Записки Наукового товариства імені Шевченка. Праці Комісії образотворчого та ужиткового мистецтва, Львів, 1998, t. 236 (CCXXXVI), s. 151. (ukr.) [dostęp 2016-12-13].
  5. SKW 1998 ↓, s. 283.
  6. SKW 1998 ↓, s. 284.
  7. Andrzej Betlej, Franciszek Olędzki: Matka Boska Łaskawa; Lodovico Cigoli: Pieta; Giovanni Antonio da Lucoli: Matka Boska tronująca i adorująca dzieciątko [noty katalogowe, [w:] Maria Mater Misericordiae, katalog wystawy, pod red. P. Krasnego. Kraków, 2016.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj