Franjo Wölfl (serb. Фрањо Велфл lub Фрањо Велф, ur. 18 maja 1918 w Zagrzebiu, zm. 8 lipca 1987 tamże) – jugosłowiański piłkarz narodowości chorwackiej występujący na pozycji napastnika, reprezentant Jugosławii (1938–1951) i Chorwacji (1940–1944), srebrny medalista Igrzysk Olimpijskich 1948, trener piłkarski.

Franjo Wölfl
Фрањо Велфл
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1918
Zagrzeb
Data i miejsce śmierci 8 lipca 1987
Zagrzeb
Wzrost 174 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
–1934 HŠK Concordia
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1934–1935 HŠK Concordia
1935–1937 Viktoria Pilzno (5)
1938–1945 HŠK Građanski
1945–1953 Dinamo Zagrzeb 100 (80)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1938–1951  Jugosławia 12 (5)
1940–1944  Chorwacja 18 (12)
W sumie: 30 (17)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1954 Jugosławia (członek komitetu)
1956 Chorwacja (członek komitetu)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
srebro Londyn 1948 piłka nożna

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek klubu HŠK Concordia z Zagrzebia. W latach 1935–1937 grał w czechosłowackim zespole Viktoria Pilzno, skąd przeniósł się do HŠK Građanski. Swój debiut w nim zaliczył w 1938 roku i grał w nim do 1945 roku, czyli do czasu rozwiązania drużyny. W sezonie 1939/40 wywalczył z Građanskim mistrzostwo Jugosławii. Z kolei w 1943 roku został mistrzem Chorwacji i królem strzelców ligi.

W 1945 roku po rozwiązaniu Građanskiego i utworzeniu na jego miejsce Dinama Zagrzeb Wölfl został zawodnikiem tego klubu. W Dinamie grał do końca swojej kariery, czyli do zakończenia sezonu 1952/53. Wraz z Dinamem wywalczył tytuł mistrza kraju w 1948 roku, dwa wicemistrzostwa w latach 1947 i 1951 oraz Puchar Jugosławii w 1951 roku. W sezonach 1946/47 i 1947/48 był królem strzelców jugosłowiańskiej ligi. Zdobył odpowiednio 28 i 22 gole w lidze.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W reprezentacji Jugosławii Wölfl zadebiutował 25 września 1938 roku w zremisowanym 4:4 towarzyskim spotkaniu z Polską i w debiucie zdobył gola. W 1948 roku zagrał na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie. Strzelił na nich 2 gole i przyczynił się do zdobycia przez Jugosławię srebrnego medalu. W reprezentacji Jugosławii w latach 1938–1951 rozegrał 12 meczów i strzelił 5 goli.

21 kwietnia 1940 Wölfl zanotował debiut w reprezentacji Chorwacji w towarzyskim meczu ze Szwajcarią (1:0). W kadrze Chorwacji od 1940 do 1944 roku wystąpił 18 razy i zdobył 12 bramek.

Kariera trenerskaEdytuj

W 1954 roku pełnił funkcję członka kilkuosobowego komitetu trenerskiego, prowadzącego reprezentację Jugosławii. W 1956 roku wraz z Leo Lemešiciem i Bruno Kneževiciem wszedł w skład komisji trenerskiej, która poprowadziła Chorwację w towarzyskim meczu przeciwko Indonezji (5:2).

SukcesyEdytuj

ZespołowoEdytuj

Jugosławia
HŠK Građanski
Dinamo Zagrzeb

IndywidualnieEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj