Otwórz menu główne

Fritz Strobl

austriacki narciarz alpejczyk

Fritz Strobl (ur. 24 sierpnia 1972 w Lienz) – austriacki narciarz alpejski, złoty medalista olimpijski i dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Fritz Strobl
Fritz Strobl
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1972
Lienz, Austria
Klub Skiclub Steinfeld
Debiut w PŚ 9.01 1991, Ga-Pa (33. miejsce – zjazd)
Pierwsze punkty w PŚ 15.01 1994, Kitzbühel (20. miejsce – zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 15.12 1996, Val d'Isère
(1. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Złoto Salt Lake City 2002 Zjazd
Mistrzostwa świata
Złoto Åre 2007 Drużynowo
Srebro Åre 2007 gigant
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2001/2002
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2005/2006
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1996/1997
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2000/2001
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1999/2000
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2001/2002

Spis treści

KarieraEdytuj

W zawodach Pucharu Świata Fritz Strobl zadebiutował 9 stycznia 1991 roku w Garmisch-Partenkirchen, gdzie zajął 33. miejsce w biegu zjazdowym. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył jednak dopiero trzy lata później, 15 stycznia 1994 roku w Kitzbühel, zajmując 20. miejsce w tej samej konkurencji. W sezonie 1993/1994 punktował jeszcze tylko raz, 5 marca 1994 roku w Aspen zajmując 24. miejsce w zjeździe. W efekcie w klasyfikacji generalnej zajął 116. miejsce.

Na podium zawodów pucharowych pierwszy raz znalazł się 15 grudnia 1996 roku w Val d'Isère, gdzie wygrał zawody w zjeździe. W kolejnych zawodach sezonu 1996/1997 wielokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym trzykrotnie stawał na podium: 18 stycznia w Wengen był trzeci, a 25 stycznia w Kitzbühel i 12 marca 1997 roku w Vail był najlepszy w zjeździe. Wyniki te dały mu dwunaste miejsce w klasyfikacji generalnej i trzecie miejsce w klasyfikacji zjazdu, w której wyprzedzili go tylko Francuz Luc Alphand i Włoch Kristian Ghedina. W lutym 1997 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Sestriere, gdzie w swojej koronnej konkurencji zajął czwarte miejsce. Walkę o medal przegrał z Ghediną o zaledwie 0,01 sekundy.

Kolejne pucharowe zwycięstwo odniósł 22 stycznia 2000 roku w Kitzbühel, wygrywając zjazd. Zwycięstwo odniósł także 13 lutego 2000 roku w Sankt Anton, tym razem zwyciężając w supergigancie, a 16 marca w Bormio był trzeci w tej konkurencji. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie siódmą pozycję, a w klasyfikacji supergiganta był trzeci, za dwoma rodakami: Hermannem Maierem i Wernerem Franzem. W międzyczasie tylko trzykrotnie plasował się na podium: 13 marca 1998 roku Crans-Montana był trzeci w zjeździe, 21 grudnia 1998 roku w Innsbrucku trzecie miejsce zajął w supergigancie, a 29 grudnia 1998 roku w Bormio był drugi w zjeździe. W sezonach 1997/1998 i 1998/1999 plasował się poza czołową dziesiątką klasyfikacji generalnej. W tym czasie wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, zajmując jedenaste miejsce w zjeździe. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Vail nie wystartował.

Z mistrzostw świata w Sankt Anton w 2001 roku również wrócił bez medalu. Wystąpił tam tylko w biegu zjazdowym, który ukończył na szóstym miejscu. W zawodach pucharowych trzykrotnie mieścił się w najlepszej trójce: 9 grudnia 2000 roku w Val d'Isère i 3 marca 2001 roku w Kvitfjell był trzeci, a 27 stycznia w Garmisch-Partenkirchen był najlepszy w zjeździe. W klasyfikacji generalnej dało mu to trzynaste miejsce, a w klasyfikacji zjazdu był trzeci za Maierem i kolejnym Austriakiem, Stephanem Eberharterem. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2001/2002, który ukończył na piątej pozycji. Na podium plasował się pięciokrotnie: 28 grudnia 2001 roku w Bormio był drugi w zjeździe, dzień później w tej samej konkurencji był najlepszy, 26 stycznia w Garmisch-Partenkirchen wygrał supergiganta, 2 lutego w Sankt Moritz był drugi w zjeździe, a 7 marca 2002 roku w Altenmarkt-Zauchensee był drugi w supergigancie. W efekcie był drugi za Eberharterem w klasyfikacji zjazdu i trzeci w klasyfikacji supergiganta, w której lepsi byli tylko Eberharter i Didier Cuche ze Szwajcarii. W 2002 roku brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, odnosząc swój największy sukces. W biegu zjazdowym wywalczył tam złoty medal, wyprzedzając Lasse Kjusa z Norwegii oraz Stephana Eberhartera. Na tych samych igrzyskach był też czwarty w supergigancie, przegrywając walkę o brąz z innym Austriakiem, Andreasem Schiffererem.

W kolejnych dwóch sezonach osiągał nieco słabsze wyniki. Czterokrotnie stawał na podium, jednak nie odniósł zwycięstwa: 29 grudnia 2002 roku w Bormio, 31 stycznia 2004 roku w Garmisch-Partenkirchen oraz 6 marca w Kvitfjell i 10 marca 2004 roku w Sestriere zajmował drugie miejsce w zjeździe. W klasyfikacjach końcowych nie stawał na podium, najlepszy wynik w tym czasie osiągnął w klasyfikacji zjazdu w sezonie 2003/2004, kiedy zajął czwarte miejsce. W lutym 2003 roku brał udział w mistrzostwach świata w Sankt Moritz, zajmując dziesiąte miejsce w zjeździe. W sezonie 2004/2005 na podium stawał czterokrotnie: 29 grudnia 2004 roku w Bormio był trzeci w zjeździe, 24 stycznia w Kitzbühel i 10 marca w Lenzerheide był trzeci w supergigancie, a 19 lutego 2005 roku w Garmisch-Partenkirchen zajął trzecie miejsce w zjeździe. W klasyfikacji generalnej był ósmy, w klasyfikacji zjazdu był szósty, a w klasyfikacji supergiganta zajął dziesiąte miejsce. W lutym 2005 roku wystąpił w zjeździe na mistrzostwach świata w Bormio, kończąc rywalizację na czwartej pozycji. Walkę o podium wygrał tam Michael Walchhofer, który był szybszy o 0,08 sekundy.

Ostatnie pucharowe zwycięstwo Strobl odniósł na początku sezonu 2005/2006, kiedy 26 listopada 2005 roku w Lake Louise był najlepszy w zjeździe. W następnych zawodach jeszcze trzy razy znalazł się na podium: 10 grudnia w Val d'Isère i 29 grudnia 2005 roku w Bormio był drugi w zjeździe, a 14 stycznia 2006 roku w Wengen w tej samej konkurencji był trzeci. Sezon zakończył na dwunastej pozycji w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji zjazdu zajął drugie miejsce za Walchhoferem. W lutym 2006 startował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie w swoim jedynym starcie, biegu zjazdowym, zajął ósmą pozycję. Ostatnie podium w zawodach Pucharu Świata wywalczył 16 grudnia 2006 roku w Val Gardena, gdzie zajął trzecie miejsce w zjeździe. W czołowej dziesiątce znalazł się jeszcze tylko trzy razy i sezon 2006/2007 zakończył na 28. miejscu w klasyfikacji generalnej. W swoich ostatnich pucharowych zawodach, 15 marca 2007 roku w Lenzerheide wystąpił przebrany za Mozarta[1]. Ostatnie sukcesy osiągnął podczas mistrzostw świata w Åre w 2007 roku, gdzie zdobył dwa medale. Wspólnie z Renate Götschl, Michaelą Kirchgasser, Benjaminem Raichem, Marlies Schild i Mario Mattem zdobył złoty medal w rywalizacji drużynowej. Ponadto w supergigancie zdobył srebrny medal, rozdzielając na podium Włocha Patricka Staudachera i Bruno Kernena ze Szwajcarii.

Dwukrotnie zdobywał mistrzostwo Austrii: w 1999 roku wygrał supergiganta, a w 2001 roku był najlepszy w zjeździe. W 2002 roku otrzymał także Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[2]. Karierę sportową zakończył w maju 2007 roku i rozpoczął pracę w policji w Salzburgu[3].

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
11. 13 lutego 1998   Nagano Zjazd 1:50,11 min +1,23 s   Jean-Luc Crétier
1.  10 lutego 2002   Salt Lake City Zjazd 1:39,13 min - -
4. 16 lutego 2002   Salt Lake City Supergigant 1:21,58 min +0,34 s   Kjetil André Aamodt
8. 12 lutego 2006   Turyn Zjazd 1:48,80 min +1,22 s   Antoine Dénériaz

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
4. 8 lutego 1997   Sestriere Zjazd 1:51,11 min +0,36 s   Bruno Kernen
6. 7 lutego 2001   Sankt Anton Zjazd 1:38,74 min +0,92 s   Hannes Trinkl
10. 8 lutego 2003   Sankt Moritz Zjazd 1:43,54 min +1,24 s   Michael Walchhofer
4. 5 lutego 2005   Bormio Zjazd 1:56,22 min +0,95 s   Bode Miller
2.  14 lutego 2007   Åre Supergigant 1:14,30 min +0,32 s   Patrick Staudacher
22. 11 lutego 2007   Åre Zjazd 1:44,68 min +2,29 s   Aksel Lund Svindal
1.  18 lutego 2007   Åre Kombinacja drużynowa 18 pkt - -

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Val d'Isère15 grudnia 1996 (zjazd)
  2.   Kitzbühel25 stycznia 1997 (zjazd)
  3.   Vail12 marca 1997 (zjazd)
  4.   Kitzbühel22 stycznia 2000 (zjazd)
  5.   St. Anton am Arlberg13 lutego 2000 (supergigant)
  6.   Garmisch-Partenkirchen27 stycznia 2001 (zjazd)
  7.   Bormio29 grudnia 2001 (zjazd)
  8.   Garmisch-Partenkirchen26 stycznia 2002 (supergigant)
  9.   Lake Louise26 listopada 1995 (zjazd)
  • 9 zwycięstw (7 zjazdów i 2 supergiganty)

Pozostałe miejsca na podiumEdytuj

  1.   Wengen18 stycznia 1997 (zjazd) – 3. miejsce
  2.   Crans-Montana13 marca 1998 (zjazd) – 3. miejsce
  3.   Innsbruck21 grudnia 1998 (supergigant) – 2. miejsce
  4.   Bormio29 grudnia 1998 (zjazd) – 2. miejsce
  5.   Bormio16 marca 2000 (supergigant) – 2. miejsce
  6.   Val d'Isère9 grudnia 2000 (zjazd) – 3. miejsce
  7.   Kvitfjell3 marca 2001 (zjazd) – 3. miejsce
  8.   Bormio28 grudnia 2001 (zjazd) – 2. miejsce
  9.   Sankt Moritz2 lutego 2002 (zjazd) – 2. miejsce
  10.   Altenmarkt-Zauchensee7 marca 2002 (supergigant) – 2. miejsce
  11.   Bormio29 grudnia 2002 (zjazd) – 2. miejsce
  12.   Garmisch-Partenkirchen31 stycznia 2004 (zjazd) – 2. miejsce
  13.   Kvitfjell6 marca 2004 (zjazd) – 2. miejsce
  14.   Sestriere10 marca 2004 (zjazd) – 2. miejsce
  15.   Bormio29 grudnia 2004 (zjazd) – 3. miejsce
  16.   Kitzbühel24 stycznia 2005 (supergigant) – 3. miejsce
  17.   Garmisch-Partenkirchen19 lutego 2005 (zjazd) – 3. miejsce
  18.   Lenzerheide10 marca 2005 (zjazd) – 3. miejsce
  19.   Val d'Isère10 grudnia 2005 (zjazd) – 2. miejsce
  20.   Bormio29 grudnia 2005 (zjazd) – 2. miejsce
  21.   Wengen14 stycznia 2006 (zjazd) – 3. miejsce
  22.   Val Gardena16 grudnia 2006 (zjazd) – 3. miejsce

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj