Otwórz menu główne

Fryderyk Karol Ludwik Konstantyn, książę Hesji-Kassel (ur. 1 maja 1868 w Gut Panker; zm. 28 maja 1940 w Kassel) – tytularna głowa rodu Hessen-Kassel, pod koniec 1918 niekoronowany król Finlandii.

Fryderyk Karol Heski
ilustracja
Fryderyk Karol Heski
Król elekt Finlandii (jako Väinö I)
Okres od 9 października 1918
do 14 grudnia 1918
Poprzednik Michał II Romanow
Następca republika
Dane biograficzne
Dynastia heska
Data urodzenia 1 maja 1868
Data śmierci 28 maja 1940
Ojciec Fryderyk Wilhelm Heski
Matka Anna Pruska
Żona Małgorzata Hohenzollern
Odznaczenia
Order Lwa Złotego (Hesja)

MłodośćEdytuj

Był trzecim synem Fryderyka Wilhelma, tytularnego władcy Hesji-Kassel i księżniczki Anny Pruskiej. W 1891 roku był zamieszany w skandal z udziałem cesarza Wilhelma II, zwany aferą Kotze. Wraz z wieloma innymi członkami rodów arystokratycznych został oskarżony o ekscesy seksualne[1]. Książę Fryderyk Karol miał nieskomplikowany charakter. Zdaniem cesarza Wilhelma II miał melancholijną, skłonną do filozofowania naturę[2]. Poza tym był pilny. Miał zamiłowanie do archeologii, sztuki i literatury.

Król FinlandiiEdytuj

9 października 1918 fiński parlament wybrał Fryderyka na dziedzicznego króla Finlandii pod imieniem Karola I. Wkrótce imię zmieniono na fińskie Väinö I. Miał nosić tytuł „król Finlandii i Karelii, książę Alandii, wielki książę Laponii, pan Północy”. Sporządzono dla niego koronę i szykowano się do koronacji. Fryderyk nie zdążył jednak wyjechać do Finlandii, a po klęsce Niemiec abdykował 14 grudnia 1918.

 
Niedoszła rodzina królewska Finlandii (żona i dzieci „Väinö I”).

Małżeństwo i potomstwoEdytuj

25 stycznia 1893 poślubił księżniczkę Małgorzatę, najmłodszą córkę cesarza Fryderyka III. Mieli szóstkę dzieci:

  • Fryderyk Wilhelm Zygmunt (1893–1916)
  • Maksymilian Fryderyk Wilhelm Jerzy (1894–1914)
  • Filip (1896–1980)
  • Wolfgang Maurycy (1896–1989)
  • Krzysztof Ernest August (1901–1943)
  • Ryszard Wilhelm Leopold (1901–1969)

Późniejsze życie i śmierćEdytuj

15 marca 1925 został oficjalnie głową rodu heskiego. Zmarł 28 maja 1940 roku w Kassel.

PrzypisyEdytuj

  1. Wolfgang Wippermann: Skandal im Jagdschloss Grunewald. Männlichkeit und Ehre im deutschen Kaiserreich. Primus Verlag, Darmstadt 2010
  2. Jonathan Petropoulos: Royals and the Reich: The Princes von Hessen in Nazi Germany. Oxford University Press, 2006, S. 32

BibliografiaEdytuj

  • Suomen Kuningas („Fiński król”). „Helsinging Sanomat”. s. 21-29 (fiń.). 
  • Finnlands deutsches Königsabenteuer 1918. W: Anders Huldén: Deutsch-Finnische Gesellschaft e.V.. Reinbek: Traute Warnke Verlag, 1997. ISBN 3-9801591-9-1. (niem.)
  • Jonathan Petropoulos: Royals and the Reich: The Princes von Hessen in Nazi Germany. Oxford University Press, 2006.
  • John Röhl: Die Kotze-Affäre, in: Wilhelm II. Der Aufbau der persönlichen Monarchie C. H. Beck, München 2001, S. 741 ff.
  • Wolfgang Wippermann, Skandal im Jagdschloss Grunewald. Männlichkeit und Ehre im deutschen Kaiserreich, Darmstadt: Primus Verlag, 2010, ISBN 3-89678-810-8, OCLC 662418163.