Glauberyt (minerał)

Glauberytminerał z gromady siarczanów. Jest minerałem rzadkim, rozpowszechnionym tylko w niektórych rejonach Ziemi.

Glauberyt
Glauberyt
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny siarczan wapnia i sodu (CaNa2(SO4)2)
Twardość w skali Mohsa 2,5–3
Przełam muszlowy
Łupliwość doskonała
Pokrój kryształu tabliczkowy, płytkowy, słupkowy
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,75–2,85 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa przeważnie bezbarwny, biały, szary lub czerwony
Rysa biała
Połysk szklisty, woskowy

Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego chemika J. R. Glaubera, który pierwszy zastosował go w medycynie jako środek przeczyszczający.

CharakterystykaEdytuj

WłaściwościEdytuj

Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, płytkowym lub słupkowym. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, ziemistych, nerkowatych. Prawidłowe kryształy spotykane są najczęściej w druzach mineralnych. Jest kruchy, przezroczysty, jest słonogorzki w smaku. Trudno rozpuszcza się w wodzie, na powietrzu przekształca się w gips.

WystępowanieEdytuj

Składnik niektórych złóż solnych. Jest ewaporatem morskim, niekiedy jeziernym. Występuje wraz z nitronatrytem, sylwinem, halitem, gipsem.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: stwierdzono występowanie w złożach soli na Kujawach.

ZastosowanieEdytuj

  • stosowany w przemyśle: chemicznym (do wyrobu sody i soli glauberskiej), szklarskim, papierniczym i tekstylnym, farbiarskim w medycynie,
  • stanowi poszukiwany i ceniony kamień kolekcjonerski.

BibliografiaEdytuj

  • W. Schumann: Minerały świata. Alma-Press, 2003.
  • J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały. Multico, 1997.

Linki zewnętrzneEdytuj