Otwórz menu główne

Grand Prix 2005 − profesjonalny turniej snookerowy. Była to dwudziesta trzecia edycja tych rozgrywek w historii snookera, a zarazem drugi rankingowy turniej snookerowy w sezonie 2005/2006.

Grand Prix
2004 ← 2005 → 2006
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 64
Miejsce Anglia Guild Hall, Preston
Zwycięzca Szkocja John Higgins
II miejsce Anglia Ronnie O’Sullivan
Rozegrane mecze 63
Mecze do zera GreeneLee (1R),

Mecze rozegrane zostały w dniach 8-16 października 2005 roku.

Miejscem rozgrywania turnieju była hala Guild Hall w Preston.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Anglik Ronnie O’Sullivan, który w finale przegrał ze Szkotem, Johnem Higginsem.

Drabinka fazy pucharowejEdytuj

[1]

Górna połówkaEdytuj

  Pierwsza Runda (Do 5 frame'ów) Druga Runda (Do 5 frame'ów) Trzecia runda (Do 5 frame'ów) Ćwierćfinały (Do 5 frame'ów) Półfinały (Do 6 frame'ów)
                                               
   Ronnie O’Sullivan 5  
   Bjorn Haneveer 3  
     Ronnie O’Sullivan 5  
     Anthony Hamilton 2  
   Anthony Hamilton 5
   Joe Jogia 1  
     Ronnie O’Sullivan 5  
     Joe Swail 2  
   Ali Carter 3  
   Joe Swail 5  
     Joe Swail 5
     Ken Doherty 4  
   Ken Doherty 5
   David Roe 2  
     Ronnie O’Sullivan 5  
     Barry Pinches 2  
   Jimmy White 5  
   Mike Dunn 2  
     Jimmy White 5
     Ricky Walden 2  
   Quinten Hann w/d
   Ricky Walden w/o  
     Jimmy White 4
     Barry Pinches 5  
   Barry Pinches 5  
   Tom Ford 2  
     Barry Pinches 5
     Rory McLeod 4  
   Paul Hunter 4
   Rory McLeod 5  
   Ronnie O’Sullivan 6
   Barry Hawkins 5
   Peter Ebdon 5  
   Jimmy Michie 3  
     Peter Ebdon 3  
     Barry Hawkins 5  
   Barry Hawkins 5
   Tony Drago 1  
     Barry Hawkins 5  
     Jamie Cope 4  
   James Wattana 2  
   Chris Norbury 5  
     Chris Norbury 2
     Jamie Cope 5  
   Joe Perry 3
   Jamie Cope 5  
     Barry Hawkins 5
     Michael Holt 1  
   Alan McManus 4  
   Darren Morgan 5  
     Darren Morgan 1
     Michael Holt 5  
   Michael Holt 5
   Rod Lawler 2  
     Michael Holt 5
     Andrew Norman 4  
   Neil Robertson 1  
   Andrew Norman 5  
     Andrew Norman 5
     Michael Judge 1  
   Stephen Maguire 3
   Michael Judge 5  

Dolna połówkaEdytuj

  Pierwsza Runda (Do 5 frame'ów) Druga Runda (Do 5 frame'ów) Trzecia Runda (Do 5 frame'ów) Ćwierćfinały (Do 5 frame'ów) Półfinały (Do 6 frame'ów)
                                               
   Stephen Hendry 5  
   Dominic Dale 1  
     Stephen Hendry 5  
     Mark King 3  
   Mark King 5
   Stuart Mann 1  
     Stephen Hendry 5  
     Gerard Greene 4  
   John Parrott 3  
   Adrian Gunnell 5  
     Adrian Gunnell 2
     Gerard Greene 5  
   Stephen Lee 0
   Gerard Greene 5  
     Stephen Hendry 5  
     David Gray 1  
   Graeme Dott 2  
   Stuart Pettman 5  
     Stuart Pettman 5
     Lee Walker 3  
   Marco Fu 1
   Lee Walker 5  
     Stuart Pettman 4
     David Gray 5  
   David Gray 5  
   Mark Allen 2  
     David Gray 5
     Dave Harold 2  
   Matthew Stevens 4
   Dave Harold 5  
   Stephen Hendry 4
   John Higgins 6
   John Higgins 5  
   Paul Davies 3  
     John Higgins 5  
     Ian McCulloch 2  
   Ian McCulloch 5
   Robin Hull 1  
     John Higgins 5  
     Steve Davis 1  
   Nigel Bond 5  
   Ryan Day 1  
     Nigel Bond 2
     Steve Davis 5  
   Steve Davis 5
   Gary Wilson 2  
     John Higgins 5
     Stuart Bingham 1  
   Mark Williams 3  
   Fergal O’Brien 5  
     Fergal O’Brien 2
     Stuart Bingham 5  
   Robert Milkins 3
   Stuart Bingham 5  
     Stuart Bingham 5
     Shaun Murphy 4  
   Andy Hicks 5  
   Sean Storey 3  
     Andy Hicks 2
     Shaun Murphy 5  
   Shaun Murphy 5
   Mark Selby 2  

FinałEdytuj

Final: Do 9 frame'ów.
Guild Hall, Preston, Anglia, 16 października 2005.
Ronnie O’Sullivan
 
2–9 John Higgins
 
1 sesja: 0-76 (68), 16–76 (67), 69–31 (69), 90–28 (62), 4-88, 60-70 (64), 5-103 (103), 0-104 (104)
2 sesja: 0-138 (138), 0-128 (128), 49-67
69 Najwyższy brejk 138
0 Brejki stupunktowe 4
2 Brejki 50-100 3

CiekawostkiEdytuj

  • John Higgins w tym turnieju jako pierwszy zawodnik w historii turniejów rankingowych osiągnął cztery breaki powyżej 100 punktów z rzędu. Zdobył po kolei 494 punkty bez odpowiedzi ze strony rywala. Rekord ten obowiązywał do 2007 roku, kiedy pobił go Ding Junhui jednym punktem.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. snooker.org: Grand Prix 2005. [dostęp 2011-03-10].