Otwórz menu główne

Halina Jędrzejewska z domu Dudzikówna, ps. Sławka (ur. 19 października 1926 w Warszawie) – sanitariuszka w powstaniu warszawskim, lekarka, działaczka kombatancka.

Halina Jędrzejewska
Sławka
Data i miejsce urodzenia 19 października 1926
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Krajowa
Jednostki batalion Miotła
Stanowiska sanitariuszka
Główne wojny i bitwy II wojna światowa, powstanie warszawskie
Późniejsza praca lekarka
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Córka urzędnika w Ministerstwie Komunikacji. Ukończyła Gimnazjum im. Słowackiego w Warszawie, maturę uzyskała w 1944 na tajnych kompletach. W czasie nauki w gimnazjum należała do harcerstwa.

Po wybuchu wojny wraz rodzicami ewakuowana była pociągiem do południowo-wschodniej Polski. Znaleźli się na terenach zajętych przez Związek Radziecki, skąd do Warszawy powróciła 1 maja 1940. Podjęła naukę w gimnazjum, gdzie wraz z innymi harcerzami rozpoczęła działalność konspiracyjną. Od marca 1940 należała do Konfederacji Narodu. Wraz z tą organizacją wkrótce przeszła do AK, gdzie przeszła podstawowe szkolenie i została sanitariuszką.

W czasie Powstania Warszawskiego należała do patrolu sanitarnego przy dowódcy batalionu Miotła, kpt. Niebory. Brała udział w walkach na Woli, Starym Mieście, Czerniakowie i Książęcej. W czasie powstania dwukrotnie odznaczona Krzyżem Walecznych.

Po powstaniu osadzona w Stalagu X B koło Sandbostel, a następnie w Stalagu VI C koło Oberlangen. Po wyzwoleniu przewieziona została do Wielkiej Brytanii, gdzie służyła w Pomocniczej Służbie Kobiet w Polskich Siłach Lotniczych (WAAF).

Do Polski powróciła w lipcu 1946 i wkrótce rozpoczęła studia lekarskie na Uniwersytecie w Poznaniu. W 1947 wyszła za poznanego w czasie powstania Tadeusza Jędrzejewskiego. Studia kontynuowała na Uniwersytecie Warszawskim. Studia ukończyła w 1952 i rozpoczęła pracę w klinice ortopedycznej, gdzie pracowała do przejścia na emeryturę w 1987. W 1966 obroniła pracę doktorską. W latach 1987-2000 pracowała w niepełnym wymiarze godzin w spółdzielni lekarskiej.

Od 1956 działa aktywnie w środowisku kombatantów. Była wybrana do Prezydium Zarządu Wojewódzkiego ZBoWiD-u (od 1981) oraz do Zarządu Głównego Związku Powstańców Warszawskich. Za swą działalność odznaczona została Krzyżem Kawalerskim, Krzyżem Oficerskim i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotą Odznaką za Zasługi dla Warszawy.

CiekawostkiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. japan, PAP: Ostatni dzień zdjęć do filmu „Miasto 44” o powstaniu. gazeta.pl, 2013-08-21. [dostęp 2014-05-05].
  2. Magdalena Kowalska-Sendek: Komandos i sanitariuszka. Polska Zbrojna, 2014-03-29. [dostęp 2014-05-05].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj