Impale[10] (Aepycerotini) – monotypowe plemię ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Impale
Aepycerotini
J.E. Gray, 1872
Ilustracja
Przedstawiciel plemienia – impala czarnolica (A. petersi)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Pecora

Rodzina

wołowate

Podrodzina

antylopy

Plemię

impale

Typ nomenklatoryczny

Antilope melampus Lichtenstein, 1812

Synonimy

Plemienia:

Rodzaju:

Rodzaje i Gatunki

Aepyceros Sundevall, 1847[9] – impala
6 gatunków (w tym 4 wymarłe) – zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Plemię obejmuje gatunki występujące w Afryce[11][12][13].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała samic 125–130 cm, samców 130–135 cm, długość ogona 25–35 cm, wysokość w kłębie samic 90 cm, samców 97–98 cm; długość rogów samców około 80 cm; masa ciała samic 43–52 kg, samców 57–64 kg[12]. Wzór zębowy: I   C   P   M   (x2) = 40[12].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

Aepyceros (Aepiceras, Aepyceras): gr. αιπυς aipus „wysoki”; κερας keras, κερατος keratos „róg”[14].

Podział systematycznyEdytuj

Aepycerotinae jest uważana za jedną z najstarszych gałęzi ewolucyjnych wołowatych. Szczątki impali znane są z zapisów kopalnych datowanych na 6,5 mln lat, a ich budowa nie różni się zasadniczo od współczesnych przedstawicieli gatunku A. melampus i A. petersi. Do plemienia należy jeden rodzaj impala[10] (Aepyceros) wraz z następującymi występującymi współcześnie gatunkami[11][10]:

Opisano również kilka gatunków wymarłych:

UwagiEdytuj

  1. Pisownia oryginalna, takson zdefiniowany w randze rodziny.
  2. Niepoprawna późniejsza pisownia Aepyceros Sundevall, 1847.
  3. Nieuzasadniona poprawka Aepyceros Sundevall, 1847.

PrzypisyEdytuj

  1. J.E. Gray: Catalogue of ruminant Mammalia (Pecora, Linnaeus) in the British Museum. London: British Museum, 1872, s. 4, 42. (ang.).
  2. R.I. Pocock. On the Specialized Cutaneous Glands of Ruminants. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1910, s. 847, 1910. (ang.). 
  3. R. Lydekker & G. Blaine: Catalogue of the Ungulate Mammals in the British Museum (Natural History). Cz. 3: Artiodactyla, Family Bovidæ, Subfamilies Aepycerotinæ to Tragelaphinæ (Pala, Saiga, Gazelles, Oryx Group, Bushbucks, Kudus, Elands, Etc.), Antilocapridæ (Prongbuck), and Giraffidæ (Giraffes and Okapi). London: Printed by order of the Trustees, 1914, s. vii, 4. (ang.).
  4. T. Haltenorth: Klassifikation der Säugetiere: Artiodactyla. W: E. Thenius (red.): Handbuch der Zoologie. Cz. 8: Mammalia. Berlin: W. de Gruyter, 1963, s. 96. (niem.).
  5. G.E. Pilgrim. The fossil Bovidae of India. „Memoirs of the Geological Survey of India, Palaeontologia Indica”. 26, s. 23, 1939. (ang.). 
  6. L.S.B. Leakey: Mammalian fauna: Bovidae. W: L.S.B. Leakey: Olduvai Gorge 1951-61. Cz. 1: Fauna and Background. Cambridge: Cambridge University Press, 1965, s. 65. (ang.).
  7. K.A. von Zittel: Handbuch der palaeontologie. Cz. 4. München: R. Oldenbourg, 1893, s. 417. (niem.).
  8. D.G. Elliot. A catalogue of the collection of mammals in the Field Columbian Museum. „Publication. Field Columbian Museum”. Zoological series. 8 (1), s. 71, 1904. (ang.). 
  9. C.J. Sundevall. Methodisk öfversigt af Idislande djuren, Linnes Pecora. „Kungliga Svenska Vetenskapsakademiens Handlingar”. För år 1845, s. 271, 1847. (łac.). 
  10. a b c Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 177. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  11. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 332. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  12. a b c C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Bovidae (Hollow-horned Ruminants). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 623–625. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).
  13. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Aepyceros. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-23]. (ang.).
  14. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 82, 1904. (ang.). 
  15. D. Geraads, S. Melillo & Y. Haile-Selassie. Middle Pliocene Bovidae from Hominid-bearing sites in the Woranso-Mille area, Afar region, Ethiopia. „Palaeontologia africana”. 44, s. 66, 2009. (ang.). 
  16. D. Geraads, R. Bobe & K. Reed. Pliocene Bovidae (Mammalia) from the Hadar Formation of Hadar and Ledi-Geraru, Lower Awash, Ethiopia. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 32 (1), s. 191, 2012. DOI: 10.1080/02724634.2012.632046. (ang.). 
  17. A.W. Gentry: Bovidae. W: T. Harrison (red.): Paleontology and Geology of Laetoli: Human Evolution in Context. Cz. 2: Fossil Hominins and the Associated Fauna. Berlin: Springer, 2011, s. 376. ISBN 978-90-481-9956-3. (ang.).
  18. A.W. Gentry: The Bovidae of the Omo Group deposits, Ethiopia. W: Y. Coppens & F.C. Howell (redaktorzy): Les Faunes Plio-Pléistocènes de la Basse Vallée de l’Omo (Ethiope). Cz. 1: Périssodactyles, Artiodactyles (Bovidae). Paris: CNRS, 1985, s. 171. ISBN 978-2-222-03461-2. (fr. • ang.).