Innocenty (Jakowlew)

Innocenty, imię świeckie Jakow Jakowlewicz Jakowlew (ur. 30 kwietnia 1947 w Jużnosachalińsku) – rosyjski biskup prawosławny.

Innocenty
Иннокентий
Jakow Jakowlew
Яков Яковлев
Biskup aleksandrowski i jurjewsko-polski
ilustracja
Kraj działania

Rosja

Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1947
Jużnosachalińsk

Biskup aleksandrowski i jurjewsko-polski
Okres sprawowania

od 2018

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Inkardynacja

Eparchia aleksandrowska

Śluby zakonne

13 kwietnia 1997

Diakonat

28 marca 1992

Prezbiterat

19 kwietnia 1992

Nominacja biskupia

27 lipca 2011

Chirotonia biskupia

19 sierpnia 2011

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

19 sierpnia 2011

Miejscowość

Moskwa

Miejsce

Sobór Chrystusa Zbawiciela

Konsekrator

Cyryl

Współkonsekratorzy

Juwenaliusz (Pojarkow), Warsonofiusz (Sudakow), Arseniusz (Jepifanow), Eulogiusz (Smirnow), Paweł (Ponomariow), Eugeniusz (Rieszetnikow), Cyryl (Nakonieczny), Sergiusz (Czaszyn)

Życiorys edytuj

Urodził się w rodzinie wojskowego, generała-majora, uczestnika II wojny światowej. W wieku pięciu lat został ochrzczony. Następnie rodzina Jakowlewych zamieszkiwała w kolejnych miejscach służby ojca: w nadbałtyckich republikach ZSRR, na Ukrainie, zaś od 1963 w Nowosybirsku. W 1965 Jakow Jakowlew rozpoczął studia na wydziale architektury miejscowego uniwersytetu, zaś po ich ukończeniu został tam zatrudniony jako wykładowca. W 1970 ożenił się. W 1975 został przyjęty do Związku Malarzy Rosji i zawodowo zaczął zajmować się malarstwem, wystawiając swoje prace na ogólnokrajowych, republikańskich i międzynarodowych wystawach. Od lat 80. XX wieku brał udział w życiu eparchii nowosybirskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Uczestniczył w pracach dekoratorskich w cerkwiach jako architekt i ikonograf.

Od 1983 zamieszkiwał z rodziną we Włodzimierzu. W 1992 jego żona zmarła po ciężkiej chorobie. 28 marca tego samego roku biskup włodzimierski i suzdalski Eulogiusz wyświęcił go na diakona, zaś 19 kwietnia – na kapłana. Od 1993 służył w żeńskim monasterze Zaśnięcia Matki Bożej we Włodzimierzu, zaś od 1995 był sekretarzem zarządu eparchii włodzimierskiej i suzdalskiej.

13 kwietnia 1997 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Innocenty na cześć św. Innocentego z Alaski. W roku następnym otrzymał godność igumena. W trybie zaocznym ukończył seminarium duchowne we Włodzimierzu. 21 grudnia 2005 został przełożonym monasteru św. Aleksandra Newskiego w Suzdalu i dziekanem klasztorów eparchii włodzimierskiej. W 2005 otrzymał godność archimandryty. Kontynuował działalność artystyczną, projektując szereg nowo wzniesionych cerkwi w eparchii włodzimierskiej.

27 lipca 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego zdecydował o nadaniu mu godności biskupa niżnotagilskiego i sierowskiego, pierwszego ordynariusza nowo powstałej eparchii. Jego chirotonia biskupia odbyła się 19 sierpnia tego samego roku w soborze Chrystusa Zbawiciela w Moskwie z udziałem konsekratorów: patriarchy moskiewskiego i całego Rusi Cyryla, metropolitów krutickiego i kołomieńskiego Juwenaliusza, sarańskiego i mordowskiego Warsonofiusza, arcybiskupów istrińskiego Arseniusza, włodzimierskiego i suzdalskiego Eulogiusza, riazańskiego i kasimowskiego Pawła, wieriejskiego Eugeniusza, jekatenbyrskiego i wierchoturskiego Cyryla oraz biskupa sołnecznogorskiego Sergiusza[1].

W 2018 r., w związku z utworzeniem eparchii sierowskiej, tytuł hierarchy uległ zmianie na „niżnotagilski i niewiański”. W tym samym roku biskup Innocenty został przeniesiony na katedrę aleksandrowską[2].

Przypisy edytuj

Bibliografia edytuj