Iwan Poddubny

Zapaśnik i artysta cyrkowy

Iwan Maksimowicz Poddubny, pseudonim Ivan the Terrible (ur. 18 października 1871 w Kraseniwce, zm. 8 sierpnia 1949 w Jejsku) – wywodzący się z kozaków zaporoskich zapaśnik i wrestler z Imperium Rosyjskiego. Przeważnie występował w cyrkach. W ciągu swojej ponad czterdziestoletniej kariery stał się w Rosji kultową postacią; został odznaczony różnymi radzieckimi wyróżnieniami oraz czterokrotnie zdobył puchar świata w zapasach.

Iwan Poddubny
Ilustracja
Iwan Poddubny na karcie kolekcjonerskiej z 1909
Imię i nazwisko Iwan Maksimowicz Poddubny
Data i miejsce urodzenia 18 października 1871
Kraseniwka, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 8 sierpnia 1949
Jejsk, Związek Radziecki
Przyczyna śmierci zawał mięśnia sercowego
Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy
ringowe
Ivan the Terrible
Wzrost 183 cm[1]
Masa ciała 118 kg[1]
Debiut 1896
Emerytura 1941

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 18 października 1871 we wsi Kraseniwce w guberni połtawskiej w Imperium Rosyjskim (tereny dzisiejszej Ukrainy)[2]. Jego rodzina wywodziła się z kozaków zaporoskich[3] i była uboga[2]. Jak sam Iwan Poddubny twierdził, wysoki wzrost oraz wyjątkowe siła fizyczna i wytrzymałość były normą w jego rodzinie, a jedyną znaną mu osobą silniejszą od niego miał być jego ojciec, Maksim Iwanowicz Poddubny. Jako dziecko Iwan śpiewał w chórze kościelnym[3] i pomagał rodzicom w codziennych pracach fizycznych, jak przenoszenie stogów siana i oranie ziemi[2]. W wieku 12 lat pracował jako najemny pracownik farmy[3].

 
Francuski plakat z Ivanem Poddubnym z 1909
 
Zdjęcie Iwana Poddubnego w stroju zapaśniczym

W wieku 17 lat opuścił swoją rodzinną wioskę w poszukiwaniu lepszego życia[2]. W latach od 1893 do 1896 pracował jako tragarz portowy w Sewastopolu i Teodozji, a od 1896 do 1897 był komiwojażerem w firmie Livas[3]. W wolnym czasie chętnie uczęszczał na przedstawienia cyrku Beskaraweni, który znajdował się w Teodozji. Pewnego dnia poprosił o pozwolenie na wzięcie udziału w organizowanych przez cyrk zapasach[2][3]. W 1896 w cyrku tym pokonał słynnych wówczas zapaśników, Luricha, Borodanowa, Razumowa i Pappiego[3]. Jest to uznawane za początek jego kariery[2][3]. Od 1897 występował w cyrkach jako siłacz, uprawiając pokazowo podnoszenie ciężarów oraz wrestling. Ważył wówczas 130 kilogramów i był wegetarianinem. Podróżował i występował w Rosji, a czasem także za granicą i odwiedził 50 miast w czternastu państwach[3]. Przez kilka lat występował w cyrku Truzzi w Odessie.

W 1903 brał udział w turnieju o mistrzostwo świata w Paryżu i przegrał tylko z Raulem Bouchetem, który miał oszukiwać, smarując swoje ciało przed walką śliskim olejkiem. Po ujawnieniu tego Raul Bouchet miał próbować przekupić, a nawet otruć, okaleczyć lub zabić Poddubnego. W 1904, gdy organizatorzy zrozumieli, że Poddubny nigdy się nie podda, zmniejszyli główną nagrodę pieniężną w turnieju o 1/3. Poddubny pokonał byłego mistrza Paula Ponsa, a następnie w finale Raula Boucheta. Zaraz po wygranej domagał się pieniędzy do ręki i powiedział Nie pójdę na zaplecze, bo mnie tam zabiją[2]. Wielokrotnie wygrywał Puchar Świata w zapasach w stylu klasycznym, między innymi w Paryżu w 1905, 1906, 1907 i 1908[3].

W 1910 postanowił zawiesić swoją karierę i wrócić do rodzinnej wsi. Ożenił się, kupił kilka akrów ziemi i zbudował dom oraz parę młynów. Jego przedsiębiorstwo zbankrutowało, w związku z czym w 1913 wrócił do kariery wrestlerskiej[2].

W maju 1915 pokonał mistrza Aleksandra Garkawienkę (zwanego Czarną Maską), a dwa dni później w Jekaterynosławiu innego mistrza, Iwana Zaikina.

W czasie wojny domowej w Rosji pracował w cyrkach w Żytomierzu i Kerczu. Uniknął wielu prób zabójstwa z rąk anarchistów[2]. W 1920 został aresztowany przez radziecką policję polityczną Czeka i skazany na rozstrzelanie, ale ostatecznie go wypuszczono[3]. W 1922 dołączył do Cyrku Moskiewskiego. Podróżował z nim po Europie i Stanach Zjednoczonych[2].

Od 1923 do 1924 pracował w Rosyjskim Cyrku Państwowym, a następnie przez trzy lata podróżował po Niemczech i Stanach Zjednoczonych[3]. Posługiwał się tam pseudonimem ringowym Ivan the Terrible, co jest przetłumaczonym na język angielski imieniem cara Iwana IV Groźnego[1]. Był też nazywany mistrzem mistrzów i rosyjskim Herkulesem[2].

23 lutego 1926 telegrafy na całym świecie przekazały informację, że w Nowym Jorku Iwan Poddubny pokonał najlepszych zapaśników Nowego Świata i został mistrzem Ameryki. Do tego czasu sześciokrotnie zdobył mistrzostwo świata. W 1927, w wieku 56 lat, w Archangielsku, pokonał znanego wówczas atletę z Wołogdy, Michaiła Kulikowa.

W listopadzie 1939 został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy za wyjątkowe osiągnięcia w rozwoju radzieckiego sportu oraz tytułem Zasłużonego Artysty RFSRR.

Przeszedł na emeryturę w 1941, w wieku siedemdziesięciu lat. Ostatnie lata życia spędził w skrajnej biedzie. Żeby nie głodować, sprzedał swoje nagrody.

W czasie II wojny światowej przebywał w okupowanym przez III Rzeszę mieście Jejsk[3], gdzie pracował jako ochroniarz w klubie bilardowym[2]. Odmówił wtedy przeprowadzenia się do Niemiec w celu szkolenia tamtejszych sportowców, mówiąc, że jest rosyjskim zapaśnikiem i takim pozostanie[3].

W 1945 został uhonorowany tytułem Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR[2].

Zmarł na zawał mięśnia sercowego. Został pochowany w Jejskim parku, który później został nazwany jego imieniem. Został w nim ustawiony także pomnik Poddubnego. W pobliżu znajduje się też muzeum jego pamięci i szkoła sportowa jego imienia. Na jego grobie umieszczono napis Tu leży rosyjski bogatyr[3].

Radzieckie ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Ivan The Terrible, Cagematch.net [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  2. a b c d e f g h i j k l m Oleg Dmitriev, Prominent Russians: Ivan Poddubny, Russapedia / Russia Today [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  3. a b c d e f g h i j k l m n Ivan Poddubny, Russia-IC [dostęp 2019-02-07] (ang.).