Język pikardyjski

Język pikardyjski (picard, ch'ti) – etnolekt romański z grupy langues d’oïl, posługują się nim mieszkańcy Pikardii – w północnej części Francji oraz w belgijskim Hainaut.

Picard
(Ch'ti, Ch'timi, Rouchi)
Obszar Francja (Pikardia, Nord-Pas-de-Calais), Belgia (Hainaut)
Liczba mówiących ~ 700 000
Pismo/alfabet łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy Belgia-oficjalny język regionalny w prowincji Hainaut
UNESCO 4 poważnie zagrożony
Ethnologue 8b prawie wymarły
Kody języka
Kod ISO 639-1 brak
Kod ISO 639-2
Kod ISO 639-3 pcd
IETF pcd
Glottolog pica1241
Ethnologue pcd
SIL pcd
Występowanie
Ilustracja

      Język pikardyjski (Picard)

W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku pikardyjskim
Słownik języka pikardyjskiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Najczęściej uznawany za dialekt języka francuskiego. SIL International oraz Europejskie Biuro Języków Mniej Używanych uznaje pikardyjski za odrębny język, jest on również oficjalnie uznany za język regionalny w Belgii, także władze francuskie uważają pikardyjski za język odrębny od francuskiego[1].

Język obecnie zanikający.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Fernand Carton (en coll. avec Maurice Lebègue): Atlas linguistique et ethnographique picard, Vol. 1(1989), Vol. 2 (1998), Coll. Atlas linguistiques de France par régions, Paris, Ed. CNRS.
  • Jean-Michel Eloy, La constitution du picard : une approche de la notion de langue, Louvain, Peeters (Bibliothèque des Cahiers de l'Institut de Linguistique de Louvain), 1997, ​ISBN 90-6831-905-1​.
  • Marie-Madeleine Duquef, Amassoér, dictionnaire picard-français, français-picard, Librairie du Labyrinthe, Amiens, 2004.

Linki zewnętrzneEdytuj