Otwórz menu główne

Jadwiga Kazimiera Hoff (ur. 19 maja 1944 w Dębach[1]) – polska historyk, specjalizująca się w historii nowożytnej Polski oraz naukach pomocniczych historii; nauczycielka akademicka związana z uczelniami w Toruniu i Rzeszowie[2].

Jadwiga Kazimiera Hoff
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1944
Dęby
Zawód, zajęcie historyk, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Uczelnia Uniwersytet Rzeszowski
Stanowisko profesor zwyczajny,
nauczyciel akademicki
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi POL Medal KEN BAR.svg

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w 1944 roku w Dębach w powiecie radziejowskim w województwie kujawsko-pomorskim. Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej oraz pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym w 1963 roku podjęła pracę jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Dobrem koło Nieszawy (do 1967 roku)[1]. W międzyczasie podjęła studia na kierunku historia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, które ukończyła w 1970 roku magisterium[2]. Bezpośrednio po ukończeniu studiów została zatrudniona na stanowisku asystenta na swojej macierzystej uczelni. W 1979 roku uzyskała stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W tym samym roku przeprowadziła się do Rzeszowa na tamtejszą Wyższej Szkołę Pedagogicznej w Rzeszowie, gdzie otrzymała stanowisko adiunkta w Samodzielny Zakład Historii, przekształconym na przełomie 1981/1982 roku w Instytut Historii. W latach 1985-1987 oraz 1991-1993 pełniła funkcje zastępcy dyrektora tego instytutu[1]. W 1993 roku Rada Wydziału Humanistycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie nadała jej stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie rozprawy nt. Społeczność małego miasta galicyjskiego w dobie autonomii[3]. W 1994 roku awansowała na stanowisko profesora nadzwyczajnego oraz kierownika Zakładu Nauk Pomocniczych Historii (obecnie Zakład Archiwistyki i Nauk Pomocniczych Historii). Poza tym od 1994 do 1999 pełniła stanowisko prodziekana Wydziału Socjologiczno-Historycznego WSP w Rzeszowie. Od 2006 roku jest kierownikiem Studiów Doktoranckich na tym wydziale[1]. W 2007 roku prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski nadał jej tytuł profesora nauk humanistycznych[2]. W 2012 roku została profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Rzeszowskim[1].

Poza działalnością uczelnianą jest aktywnym członkiem Komitetu Nauk Historycznych Wydziału I Nauk Humanistycznych i Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Jest też tam członkiem Komisji Historii Kobiet oraz członkiem Rady Muzeum przy Muzeum Okręgowym w Rzeszowie[1].

Dorobek naukowy i odznaczeniaEdytuj

Zainteresowania naukowe Jadwigi Hoff koncentrują się wokół zagadnień związanych z historią społeczną XIX wieku, dziejami Galicji, historią obyczaju oraz źródłoznawstwem nowożytnym[2]. Do jej najważniejszych publikacji należą[4]:

  • Drukowane kodeksy obyczajowe na ziemiach polskich w XIX wieku: (studium źródłoznawcze) (1982)
  • Społeczność małego miasta galicyjskiego w dobie autonomii (1992)
  • Życie towarzyskie i kulturalne Rzeszowa w dobie autonomii Galicji (1993)
  • Dobre: zarys dziejów do 1939 roku (1998)
  • Mieszkańcy małych miast Galicji Wschodniej w okresie autonomicznym (2005)

Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną otrzymała liczne wyróżnienia i nagrody, w tym m.in.: Złoty Krzyż Zasługi (1987), nagrodę III stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1983), zespołową nagrodę Ministra Edukacji Narodowej i Sportu (2002) oraz sześć nagród rektorskich, odznakę „Zasłużona dla gminy Dobre” (2012) oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej (2013)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Biografia Jadwigi Hoff na stronie Instytutu Historii Uniwersytetu Rzeszowskiego [on-line] [dostęp 5.01.2014].
  2. a b c d Biografia na stronie „Ludzie Nauki” [on-line] [dostęp 5.01.2014].
  3. Dane dotyczące habilitacji w bazie „Ludzie Nauki” [on-line] [dostęp 5.01.2014].
  4. Dane na podstawie Biblioteki Narodowej w Warszawie, stan na XII 2013 roku.

BibliografiaEdytuj