Jan Łopuszański (inżynier)

polski inżynier, rektor Politechniki Lwowskiej, minister

Jan Łopuszański (ur. 5 sierpnia 1875 we Lwowie, zm. 4 maja 1936 we Lwowie) – polski inżynier hydrotechnik, profesor i rektor Politechniki Lwowskiej, minister robót publicznych.

Jan Łopuszański
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia 1875
Lwów, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

4 maja 1936
Lwów, Polska

Minister robót publicznych
Okres

od 30 września 1922
do 15 grudnia 1923

Poprzednik

Mieczysław Rybczyński (p.o.)

Następca

Mieczysław Rybczyński (p.o.)

Grobowiec Łopuszańskich

ŻyciorysEdytuj

Urodził się we Lwowie w polskiej rodzinie inteligenckiej. Szkołę średnią ukończył we Lwowie. W 1899 ukończył studia na Wydziale Inżynieryjnym Politechniki Lwowskiej, po czym przez 10 lat pracował w Krajowym Biurze Melioracji we Lwowie, gdzie kierował m.in. pracami melioracyjnymi i regulacyjnymi w dorzeczu Dniestru. Od 1909 był zastępcą profesora melioracji rolniczej Politechniki Lwowskiej. W 1911 obronił doktorat, w 1913 mianowany profesorem nadzwyczajnym budownictwa wodnego. W czasie I wojny światowej studiował w Szwajcarii problemy budownictwa wodnego. Od 1919 był profesorem zwyczajnym budownictwa wodnego Politechniki Lwowskiej, zaś w latach 1922–1923 ministrem robót publicznych. W roku akademickim 1924/1925 był dziekanem Wydziału Komunikacji, a w roku 1925/1926 rektorem Politechniki Lwowskiej.

Utworzył pierwszą w Polsce dużą stację melioracyjną przy Politechnice Lwowskiej w miejscowości Fredrow (majątek Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego) w powiecie rudeckim na ziemi lwowskiej.

Zmarł 4 maja 1936 we Lwowie i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie 6 maja 1936[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. Kronika miejska. „Gazeta Lwowska”. 103, s. 2, 6 maja 1936. 
  2. Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 348. ISBN 83-04-02817-4.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj