Jan Daniłowicz (wojewoda ruski)

Ten artykuł dotyczy wojewody ruskiego. Zobacz też: inne osoby o tym samym imieniu i nazwisku.

Jan Daniłowicz na Olesku herbu Sas (zm. 1628 we Lwowie) – wojewoda ruski od 1613 roku, kasztelan lwowski od roku 1612, krajczy wielki koronny od 1600, starosta bełski w latach 1605-1618, starosta buski w 1619 roku, starosta korsuński w 1597 roku, starosta czehryński w 1597 roku[1].

Jan Daniłowicz
Ilustracja
Herb
Sas
Rodzina Daniłowiczowie herbu Sas
Data i miejsce śmierci 1628
Lwów
Żona

Zofia Żółkiewska

Dzieci

Zofia Teofila
Stanisław
Jan
Dorota

ŻyciorysEdytuj

W młodości walczył z Tatarami. Brał udział w tłumieniu powstania Nalewajki. Był krajczym królowej Anny Habsburżanki. W 1607 roku był posłem na sejm z województwa bełskiego[2]. W czasie rokoszu Zebrzydowskiego pośredniczył w zawarciu ugody w Janowcu.

W 1613 roku wyznaczony został senatorem rezydentem[3].

W 1615 roku wystąpił zbrojnie przeciwko niepłatnym żołnierzom.

Był m.in. właścicielem Podkamienia, miał zatarg z miejscowym klasztorzem oo. dominikanów[4].

Jego pierwszą żoną była Katarzyna Krasicka, z którą miał dzieci:

Drugą żoną była Zofia Żółkiewska, z którą miał czworo dzieci:

PrzypisyEdytuj

  1. Ewa Ważna, Działalność gospodarcza starostów bełskich w XVI-XVIII w: Rocznik Przemyski, t. XXXV: 1999, z. 4, s. 66.
  2. Anna Filipczak-Kocur, Senatorowie i posłowie koronni na sejmie 1607 roku, w: Przegląd Historyczny 76/2, 1985, s. 297.
  3. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 81.
  4. Sadok Barącz: Wiadomość o klasztorze WW. OO. Dominikanów w Podkamieniu, Lwów, 1858, s. 7.

BibliografiaEdytuj