Jan Główczyk (dziennikarz)

polski dziennikarz i polityk (PZPR)

Jan Piotr Główczyk (ur. 30 maja 1927 w Grybowie, zm. 23 września 2004[1]) – polski dziennikarz, działacz polityczny, publicysta, doktor nauk ekonomicznych, członek Biura Politycznego KC PZPR (1986–1988), sekretarz KC PZPR (1982-1988).

Jan Piotr Główczyk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

30 maja 1927
Grybów

Data śmierci

23 września 2004

Zawód, zajęcie

dziennikarz, działacz PZPR, ekonomista

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Order Przyjaźni Narodów

Życiorys edytuj

Syn Piotra i Florentyny. W latach 1943–1947 pracował w Nowym Sączu – kolejno jako robotnik w „Etikettenfabrik” (do 1944) i rejestrator w Urzędzie Skarbowym (od 1945). Następnie podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończył w roku 1950, uzyskując stopień magistra nauk spółdzielczych. W tym samym roku był przez 11 miesięcy zastępcą asystenta na UJ, a przez kolejne półtora roku (1951–1952) młodszym asystentem w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Krakowie.

W latach 1949–1952 należał do Związku Akademickiej Młodzieży Polskiej, Związku Młodzieży Polskiej i Zrzeszenia Studentów Polskich. W latach 1950-1951 przewodniczący Rady Uczelnianej ZSP na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1952 roku został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i aspirantem w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR, którym był do roku 1955. Następnie przez rok był II sekretarzem Podstawowej Organizacji Partyjnej PZPR w Zakładach Przemysłu Bawełnianego im. Juliana Marchlewskiego w Łodzi. W latach 1956–1962 był adiunktem Katedry Ekonomii Politycznej w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W latach 1957–1982 był redaktorem naczelnym czasopisma „Życie Gospodarcze”. Od 1960 był też członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (wieloletni członek Prezydium Zarządu Głównego) i Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego (członek Prezydium Zarządu Głównego w latach 1971-1980). W latach 1978-1980 był także przewodniczącym Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Książki, Prasy, Radia i Telewizji.

W latach 80. był członkiem najwyższych władz PZPR. Członek Komitetu Centralnego PZPR (1981–1990), zastępca członka Biura Politycznego KC PZPR (1981–1986), członek Biura Politycznego KC PZPR (1986–1988), Sekretarz Komitetu Centralnego PZPR (1982–1988). W latach 80. wchodził również w skład Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR Nowe Drogi[2]. W latach 1981-1983 był członkiem Komisji KC PZPR powołanej dla wyjaśnienia przyczyn i przebiegu konfliktów społecznych w dziejach Polski Ludowej[3]. W latach 1981-1985 przewodniczący Komisji Polityki Społecznej Komitetu Centralnego PZPR, a w latach 1986-1988 przewodniczący Komisji Propagandy KC PZPR. W grudniu 1985 został przewodniczącym Zespołu do przygotowania "Sprawozdania z działalności Komitetu Centralnego i z realizacji uchwał IX Nadzwyczajnego Zjadzu PZPR" przed X Zjazdem PZPR, który odbył się w lipcu 1986[4].

Odznaczenia edytuj

Przypisy edytuj

  1. Informacje na stronie nekrologi-baza.pl
  2. „Nowe Drogi” nr 2/1985, s. 2.
  3. "Trybuna Robotnicza", nr 177 (11.529), 4-6 września 1981, s. 2
  4. Skład Komisji Zjazdowej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 300, 27 grudnia 1985, s. 2
  5. Wojskowy Przegląd Historyczny, nr 1 (107), styczeń-marzec 1984, str. 116
  6. Życie Partii, nr 11, 22 maja 1985, s. 21
  7. Jan Główczyk odznaczony Orderem Przyjaźni Narodów" /w/ Głos Pomorza", nr 125 (10857), 30-31 maja 1987, str. 1

Bibliografia edytuj