Otwórz menu główne

Jan Kazimierz Denhoff

polski dyplomata i duchowny, kardynał

Jan Kazimierz Denhoff herbu Dzik (ur. 6 czerwca 1649 w Warszawie, zm. 20 czerwca 1697 w Rzymie) – opat komendatoryjny mogilski 1666, kanonik warszawski, dziekan płocki, kanonik krakowski 1681, kardynał 1686, biskup Ceseny 1688; autor kilku dzieł teologicznych, rezydent[1] Rzeczypospolitej w Państwie Kościelnym w latach 1682–1686[2].

Jan Kazimierz Denhoff
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb Jan Kazimierz Denhoff
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1649
Warszawa
Data i miejsce śmierci 20 czerwca 1697
Rzym
biskup Cezeny
Okres sprawowania 1687–1697
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 10 listopada 1687
biskup Cezeny
Sakra biskupia 14 grudnia 1687
Kreacja kardynalska 2 września 1686
Innocenty XI
Kościół tytularny San Giovanni a Porta Latina
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 grudnia 1687
Konsekrator Carlo Pio di Savoia
Współkonsekratorzy Odoardo Cibo
Prospero Bottini
Król Jan III Sobieski wręcza list kanonikowi Denhoffowi, wysłannikowi papieża Innocentego XI z wiadomością o pokonaniu wojsk tureckich u bram Wiednia

Urodził się jako syn ówczesnego dworzanina królewskiego Teodora Denhoffa i Katarzyny Franciszki von Bessen. Chrzestnym ojcem przyszłego kardynała został były kardynał, a wtedy już król polskiJan II Kazimierz Waza.

Młody Denhoff podstawy edukacji zdobył w Kolegium Jezuitów w Pułtusku.

W czasach Jana III Sobieskiego Jan Kazimierz Denhoff reprezentował polskie interesy w Stolicy Apostolskiej. Po zwycięstwie pod Wiedniem (1683) w imieniu króla wręczył papieżowi Innocentemu XI zdobyty na Turkach sztandar Mahometa, który zawieszono pod sklepieniem Bazyliki Św. Jana na Lateranie, a także inne trofea oraz list zaczynający się od słów: „Venimus, vidimus, Deus vicit”

Jadąc do Rzymu Denhoff podjął starania o sprowadzenie do Polski zakonu trynitarzy. Przybyłym zakonnikom szczególną opiekę okazała m.in. matka kardynała Denhoffa oraz szwagier – Marcin Kątski.

W 1686 Jan Kazimierz Denhoff otrzymał godność kardynała prezbitera (kościół tytularny: San Giovanni a Porta Latina). Był kamerlingiem Kolegium Kardynalskiego w latach 1695–1696. Krótko przed śmiercią zrezygnował z diecezji Cesena.

PrzypisyEdytuj

  1. Historia dyplomacji polskiej, t. II: 1572-1795, pod redakcją Zbigniewa Wójcika, Warszawa 1982, s. 271.
  2. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 143.

BibliografiaEdytuj