Jan Krzysztof Pac

Jan Krzysztof Pac herbu Gozdawa (ur. 1650 w Wilnie, zm. 31 maja 1702 pod Nowym Miastem) – podkomorzy wielki litewski, syn Bonifacego Teofila i Katarzyny Frąckiewicz Radzimińskiej.

Jan Krzysztof Pac
Herb
Gozdawa
Rodzina Pacowie
Data śmierci 31 maja1702
Ojciec Bonifacy Teofil Pac, oboźny litewski
Matka Katarzyna Frąckiewicz Radzimińska
Żona

Teresa Zofia Podbereska, wojewodzianka smoleńska

ŻyciorysEdytuj

Po ojcu został starostą botockim (przed rokiem 1665). Już jako młodzieniec brał udział w walkach przeciw Lubomirskiemu. W bitwie pod Częstochową w 1665 roku dostał się do niewoli rokoszan. Był pułkownikiem na dworze królewskim od 1683. Wielokrotnym posłem na sejm z powiatu wiłkomirskiego. Aktywnym uczestnikiem wojny domowej na Litwie. Opowiedział się po stronie Sapiehów. W maju 1702 roku Kazimierz Zaranek Horbowski dokonał zajazdu, na jego siedzibę w Towianach, a następnie kazał go rozstrzelać, co miało miejsce 31 maja tegoż roku.[1] Zmarł bezpotomnie.

Sprawowane urzędyEdytuj

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Obojga NarodówEdytuj

  • 1688 (Sejm zwyczajny) - z powiatu wiłkomirskiego
  • 1690 - z powiatu wiłkomirskiego
  • 1693 - z powiatu wiłkomirskiego
  • 1694 - z powiatu wiłkomirskiego
  • 1696 - ze Żmudzi[3]

BibliografiaEdytuj

  • Polski Słownik Biograficzny, t. XXIV, s. 702.

PrzypisyEdytuj

  1. Wolff, Pacowie, s. 225-231; Zawisza, s. 214
  2. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, T. I, Województwo Wileńskie XIV-XVIII wiek, pod red. A. Rachuby, s. 432, 704
  3. Zawisza, s. 19, 23, 176-177, 186, 214