Otwórz menu główne

Jan Wagner (ksiądz)

polski duchowny katolicki, Sługa Boży Kościoła katolickiego

Jan Wagner CM (ur. 10 kwietnia 1892 w Piasku, zm. 1 listopada 1939 w Lesie Gdańskim) – polski duchowny rzymskokatolicki, lazarysta, proboszcz parafii św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy, superior domu Księży Misjonarzy w Bydgoszczy, Sługa Boży Kościoła katolickiego.

Jan Wagner
Sługa Boży, prezbiter
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1892
Piasek
Data i miejsce śmierci 1 listopada 1939
Las Gdański
proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny w Pabianicach
Okres sprawowania 1933-1937
proboszcz parafii św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy
Okres sprawowania 1937-1939
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja lazaryści
Śluby zakonne 1912
Prezbiterat 22 czerwca 1919
Odznaczenia
Oficer Orderu Krzyża Południa (Brazylia)
Kościół św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy, gdzie proboszczem w latach 1937-1939 był ks. Jan Wagner

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 10 kwietnia 1892 w Piasku koło Pszczyny na Górnym Śląsku. Był synem Andrzeja i Ewy z Koczubów. Uczył się w Pszczynie i przez krótki okres w małym seminarium Księży Misjonarzy w Krakowie. 15 października 1910 wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy i po dwóch latach seminarium złożył śluby zakonne. W latach 1914–1919, z przerwami spowodowanymi dwukrotnym powoływaniem do armii niemieckiej, odbył studia w Instytucie Teologicznym Zgromadzenia Księży Misjonarzy w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął 22 czerwca 1919.

W latach 1919–1926 był wikariuszem i katechetą w Jezierzanach koło Borszczowa. Przeniesiony do Pabianic, był prefektem gimnazjum żeńskiego i seminarium nauczycielskiego w latach 1926–1933. Od 1933 do 1937 był proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny w Pabianicach i superiorem tamtejszego domu misjonarskiego. Oficer Orderu Krzyża Południa IV klasy (Brazylia) od 1934[1].

Działalność w BydgoszczyEdytuj

15 listopada 1937 mianowano go superiorem misjonarzy bydgoskich i proboszczem parafii św. Wincentego à Paulo. Jako proboszcz kontynuował budowę kościoła oraz zabiegał o ożywienie życia religijnego parafii. Jednak tempo robót budowlanych osłabło ze względu na komplikującą się sytuację polityczną i rosnące zagrożenie ze strony Niemiec. W 1938 i w połowie 1939 r. zdołano wybudować tylko schody łączące dom misjonarski z kościołem i chórem organowym, a w samym kościele ustawiono rusztowanie i zbrojenie pod oratorium i chór.

Ks. Wagner był znanym rekolekcjonistą. Jako proboszcz bydgoski prowadził działalność misyjną w różnych miastach polskich. Pełnił funkcję wizytatora nauki religii w szkołach powszechnych dekanatu bydgoskiego miejskiego.

ŚmierćEdytuj

Po zajęciu Bydgoszczy przez Niemców został aresztowany 8 września 1939 r. Zatajenie stanu duchownego mogło księdzu uratować życie, ale tego nie zrobił. Przetrzymywany był w koszarach przy ul. Gdańskiej. 1 listopada 1939 r. został rozstrzelany podczas egzekucji w Lesie Gdańskim pod Bydgoszczą.

UpamiętnienieEdytuj

22 września 1947 podczas ekshumacji grobów w Lesie Gdańskim, odnaleziono zwłoki 78 osób, z których 11 zidentyfikowano, w tym zwłoki ks. Wagnera. 1 października 1947 r. odprawiono uroczyste nabożeństwo żałobne za śp. ks. Wagnera, a jego zwłoki pochowano na bydgoskim Cmentarzu Bohaterów Bydgoszczy na Wzgórzu Wolności. Jego nazwisko znajduje się na tablicy pamiątkowej poświęconej księżom-misjonarzom zamordowanym w okresie okupacji niemieckiej, którą umieszczono w kościele św. Wincentego à Paulo Bydgoszczy. Zapamiętano go jako pocieszyciela dręczonych.

Proces beatyfikacyjnyEdytuj

Jest jednym z 122 Sług Bożych, wobec których 17 września 2003 rozpoczął się drugi proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Diário Oficial da União (DOU) (port.). 1934-10-26. [dostęp 2014-06-22].

BibliografiaEdytuj