Otwórz menu główne

Jan Ziemięcki

niemiecki i austriacki wojskowy

Jan Józef Antoni Hieronim z Ziemięcina Ziemięcki herbu Nieczuja (niem. Hieronymus Johann Josef Anton Freiherr Ziemiecki von Ziemiecin; (ur. 7 września 1817 w Kaliszu, zm. 25 lutego 1906 w Krakowie) – niemiecki i austriacki wojskowy, honorowy Feldzeugmeister (odpowiednik generała broni) cesarskiej i królewskiej Armii, weteran wojny prusko-austriackiej.

Jan Józef Antoni Hieronim z Ziemięcina
baron Nieczuja Ziemięcki
Ilustracja
Feldzeugmeister
Data i miejsce urodzenia 7 września 1817
Kalisz
Data i miejsce śmierci 25 lutego 1906
Kraków
Przebieg służby
Lata służby 1833-1878
Siły zbrojne Armia Królestwa Saksonii (1833-1851)
Armia Księstwa Nassau
(1851-1866)
cesarska i królewska Armia (1867-1878)
Jednostki 1. Saski Regiment Kawalerii
2. Regiment Kawalerii
4. Dywizja Piechoty
Główne wojny i bitwy wojna prusko-austriacka
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej II klasy (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Leopolda Krzyż Mariański Zakonu Krzyżackiego Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Komandor Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Adolfa de Nassau II Klasa Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Komandor Orderu Miecza (Szwecja) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Korony Wirtemberskiej Order Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja) Order Sokoła Białego (Saksonia-Weimar) Order Fryderyka (Wirtembergia) Order Alberta Niedźwiedzia (Anhalt) Order Alberta (Saksonia) Order Wilhelma (Hesja)

ŻyciorysEdytuj

 
Jan Ziemięcki

Hieronim Ziemięcki urodził się 7 września 1817 w Kaliszu. Wykształcenie pobierał w Królewskiej Saskiej Szkole Kadetów w Dreźnie, którą ukończył 1 lipca 1833. W 1834 awansował do stopnia podporucznika, a następnie porucznika w 1839. Od 1 października 1846 służył jako adiutant księcia Augusta z Saksonii-Coburgu-Gothy. W roku 1847 został awansowany na kapitana i przeniesiony najpierw do Sztabu Głównego w Dreźnie, a później 2 Regimentu Kawalerii, z którym pacyfikował powstańców w Saksonii.

24 września 1851 został awansowany na majora i przeniesiony do armii księstwa Nassau, gdzie ponownie pełnił funkcję adiutanta. 7 maja 1855 uzyskał stopień podpułkownika; na kolejny awans przyszło mu poczekać do 1862 roku. Za jego namowami doszło do przemundurowania armii księstwa w 1862 roku. W 1865 został awansowany na generał majora.

Po wcieleniu księstwa Nassau do królestwa Prus w 1866 został zwolniony z przysięgi wobec księcia i przeszedł na żołd Austro-Węgier 16 lutego 1867 w stopniu generał majora. Dowodził brygadą kawalerii w Pradze. 3 lipca 1869 został mianowany dowódcą 4 Dywizji i awansowany na Feldmarschalleutnanta (generała porucznika). W 1874 został komendantem wojskowym w Koszycach i honorowym szefem c. i k. 40 Pułku Piechoty oraz otrzymał tytuł barona.

Po przejściu na emeryturę 1 kwietnia 1878 został mianowany na honorowy stopień Feldzeugmeistera. Zamieszkał w Krakowie. Tam zmarł 25 lutego 1906. Pochowany na cmentarzu Rakowickim.

AwanseEdytuj

w Armii saskiej

w Armii Księstwa Nassau

w cesarskiej i królewskiej Armii

  •   generał major (Generalmajor) – 16 lutego 1867 ze starszeństwem z 5 lutego 1865
  •   generał porucznik (Feldmarschalleutnant) – 24 października 1869
  •   generał broni (Feldzeugmeister) 1 kwietnia 1878

OdznaczeniaEdytuj

Łącznie otrzymał 23 ordery prawie wszystkich dworów królewskich Europy.

PrzypisyEdytuj

  1. Hieronymus Freiherr Ziemiecki von Ziemiecin (ang.). W: Nota biograficzna [on-line]. austro-hungarian-army.co.uk. [dostęp 24 września 2014].

BibliografiaEdytuj