Otwórz menu główne

Jarkowo (województwo zachodniopomorskie)

wieś w województwie zachodniopomorskim

Jarkowo (niem. Jarchow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Rymań. Wieś jest siedzibą sołectwa Jarkowo, w którego skład wchodzą również miejscowości Mechowo i Petrykozy.

Jarkowo
Jarkowo
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat kołobrzeski
Gmina Rymań
Sołectwo Jarkowo
Liczba ludności (2013) 259[1]
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-124 (Gorawino)
Tablice rejestracyjne ZKL
SIMC 0310628
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie gminy Rymań
Mapa lokalizacyjna gminy Rymań
Jarkowo
Jarkowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jarkowo
Jarkowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Jarkowo
Jarkowo
Położenie na mapie powiatu kołobrzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kołobrzeskiego
Jarkowo
Jarkowo
Ziemia53°59′45″N 15°26′23″E/53,995833 15,439722

Według danych z 4 września 2013 r. Jarkowo miało 259 mieszkańców[1].

PołożenieEdytuj

 
Wjazd do Jarkowa od strony Starnina

Miejscowość leży na Równinie Gryfickiej ok. 25 km na południe od Kołobrzegu przy drodze powiatowej ByszewoStarnin. Ok. 1,5 km na zachód od miejscowości przepływa dopływ Dębosznicy Lnianka.

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki o miejscowości (jako Harchouwe) pojawiają się ok. 1176/1177 roku[2]. W 1180 r. Kazimierz I oddał Jarchowe przybyłym do Białobok duńskim norbertanom z Lund[3]. W roku 1208 książęta Bogusław II i Kazimierz II[4], a w 1224 r. księżna pomorska Anastazja, potwierdzili nadanie wsi klasztorowi norbertanek w Białobokach[5]. W 1467 r. właścicielem wsi został Jost Wacholt, przodek rodu von Wachholz, który w 1473 r. ostatecznie wykupił dzierżawione tereny[6]. Po pokoju westfalskim i podziale Księstwa Pomorskiego wieś wchodziła w skład Brandenburgii, potem Prus i Niemiec. W 1818 r. wieś znalazła się w składzie Powiatu Księstwo. Od 1872 r. miejscowość znalazła się w składzie nowo utworzonego powiatu kołobrzeskiego-karlińskiego. Wachholzowie byli właścicielami Jarkowa aż do 1882 r. (w tym czasie Jarkowo było podzielone na Jarkowo A - Wielkie Jarkowo i Jarkowo B - Małe Jarkowo)[2]. Następnie, aż do 1945 r. majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli[7] (ostatnim był Erich Berzow). W okresie międzywojennym wybudowano budynek szkolny[2]. Przed 1945 r. wieś wchodziła w skład okręgu (Amt) Gorawino i parafii ewangelickiej w Dargosławiu[8]. Od 1945 roku Jarkowo należy do Polski. W latach 1950-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.

DemografiaEdytuj

Rok Liczba ludności
1780[2] 35
1816[2] 56
1867[9] 114
1871[9] 109
1910[10] 205
1925[8] 226
1933[11] 208
1939[11] 181
2011[12] 262
2013[1] 259

ZabytkiEdytuj

 
Pałac i park w Jarkowie z końca XIX w.
  • Pałac[13] i park z II połowy XIX wieku[14]

TransportEdytuj

 
Budynek starej szkoły, zbudowany w okresie międzywojennym

We wsi znajdują się dwa przystanki autobusowe, przez które przebiega linia autobusowa KołobrzegRymań.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Ludność gm. Rymań (stan na 4 IX 2013 r.). Dane z Urzędu Gminy Rymań. [dostęp 2014-05-31].
  2. a b c d e Jarkowo - historia do 1945 r.. gorawino.net. [dostęp 2013-08-18].
  3. Pod red. Roberta Klempina: Pommersches Urkundenbuch. Bd. 1. Abt. 1, 786-1253 : Regesten, Berichtigungen und Ergänzungen zu Hasselbach's und Kosegarten' s Codex Pomeraniae diplomaticus. Szczecin: 1868, s. 58-59.
  4. Pod red. Roberta Klempina: Pommersches Urkundenbuch. Bd. 1. Abt. 1, 786-1253 : Regesten, Berichtigungen und Ergänzungen zu Hasselbach's und Kosegarten' s Codex Pomeraniae diplomaticus. Szczecin: 1868, s. 112-114.
  5. TRZEBIATÓW - Kościół św. Mikołaja. architektura.pomorze.pl. [dostęp 2014-05-31].
  6. Heinrich Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern und des Fürstentums Rügen. Teil III, Band 1. Anklam: W. Dietze, 1867, s. 344.
  7. Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, ss. 34 i 35, POT, 2005, ​ISBN 83-7263-900-0
  8. a b Gmina Jarkowo. kreis-kolberg-koerlin.de. [dostęp 2014-05-31].
  9. a b Cenzus mieszkańców powiatu Kołobrzeg-Karlino. dziemann.de. [dostęp 2014-05-31].
  10. Liczba ludności we wsiach powiatu kołobrzesko-karlińskiego. gemeindeverzeichnis.de. [dostęp 2013-08-22].
  11. a b Miasto Kołobrzeg i powiat Kołobrzeg-Karlino. verwaltungsgeschichte.de. [dostęp 2014-05-31].
  12. Statystyka ludności gminy Rymań (Stan w dniu 28 III 2011 r.).
  13. Jarosław Ellwart: Pomorze Środkowe. Przewodnik turystyczny. Gdynia: Region, 2003, s. 131.
  14. nr rej. 34 z 18.10.1954, Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie. 2018-09-30.