Otwórz menu główne

Jarosław (województwo dolnośląskie)

wieś w województwie dolnośląskim
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. dolnośląskim. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Jarosław (niem. Jerschendorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Udanin, w pobliżu autostrady A4.

Jarosław
wieś
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat średzki
Gmina Udanin
Liczba ludności (III 2011) 285[1]
Strefa numeracyjna 76
Kod pocztowy 55-340
Tablice rejestracyjne LGS-WWI-DSR
SIMC 0367864
Położenie na mapie gminy Udanin
Mapa lokalizacyjna gminy Udanin
Jarosław
Jarosław
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jarosław
Jarosław
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Jarosław
Jarosław
Położenie na mapie powiatu średzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu średzkiego
Jarosław
Jarosław
Ziemia51°04′13″N 16°31′38″E/51,070278 16,527222
Strona internetowa

Krótki opisEdytuj

Osada jest typem wsi rolniczej. Uprawiane są tu zboża i hodowane jest bydło.

HistoriaEdytuj

Najstarszym zachowanym zapisem nazwy wsi jest Luzoboc z 1202 r., który występuje ponownie jako Lusoboc w 1260 r., co wskazuje na nazwę topograficzną „Łysobok” – zbocze gołe i nie zalesione. Równolegle pojawiają się formy Jarozlaw (rok 1218) i Yeseritz (rok 1318), a także niemiecka Jerslendorff (rok 1218), które okazuje się najbardziej trwała i w różnych formach (Jerschendorf rok 1345, Jerlandsdorff rok 1543, Jascchendorff rok 1666, Jaerschendorf rok 1795) przetrwała w użyciu do 1945 r. Powojenną nazwę polską ustalono w oparciu o średniowieczne zapisy łacińskie i niemieckie; imię Jarosław poświadczone jest na Śląsku od XIII wieku.

Podział administracyjnyEdytuj

9 lutego 1945 wieś została zajęta przez wojska radzieckie. W wyniku przegranej przez Niemcy II wojny światowej miejscowość włączono do Polski. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

ZabytkiEdytuj

  • kościół. filialny pw. Matki Bożej Częstochowskiej, wzniesiony około 1500 r., przebudowany około 1710 r. gotycko-barokowy, Budowla jednonawowa, z węższym prezbiterium, murowana, tynkowana. Nawa główna nakryta dachem dwuspadowym, kryta dachówką, szczyt zachodni schodkowy, ozdobiony krenelażem. Na dachu ośmioboczna wieża, nakryta dachem cebulastym z glorietą, zwieńczona krzyżem, ustawionym na kuli. Od strony południowej i północnej wieży zegar. Okna nawy prostokątne Prezbiterium niższe, nakryte dachem trzyspadowym, kryty dachówką. Okna prezbiterium zamknięte łukiem odcinkowym. Od strony północno-wschodniej dobudowany jest budynek zakrystii, częściowo od strony zachodniej nakryty dachem pulpitowym, łączącym się z dachem prezbiterium, w części wschodniej dach dwuspadowy, kryty dachówką. Drzwi umieszczone we wnęce zamkniętej łukiem pełnym. Od strony południowej kruchta, nakryta dachem dwuspadowym, kryta dachówką. Szczyt ppołudniowy ujęty w woluty, zakończony półkolistym naczółkiem, podzielony horyzontalnie gzymsami. Drzwi prostokątne. Świątynia posiada gzyms podokapowy. We wnętrzu empory i portal wykonany z granitu, późny gotyk XV-XVI w. Do wyposażenia wnętrza należy: ołtarz główny drewno polichromowane, barok XVIII w., obraz z ramą Ukrzyżowanie, olej deska, barok, XVIII w. Kropielnica, kamień, kruchta południowa, drzwi, blacha żelazna przełom XVII/XVIII w., krzyż procesyjny, drewno, polichromia, barok ludowy, XVIII w. Żyrandol, mosiądz, szkło, barok, XVIII w. (fot. 1530, 1424, 1631)
  • cmentarz przykościelny
  • zespół pałacowy i folwarczny, z drugiej połowy XIX w. – początek XX w.:
    • pałac, wzniesiony na początku XX w., murowany, tynkowany, jednopiętrowy, wysoko podpiwniczony, posadowiony na ceglany cokole, posiada gzyms cokołowy, podokienny i podokapowy. Okna prostokątne ujęte w obramowania. Nakryty dachem czterospadowym z powiekami, kryty dachówką. Na osi południowej ryzalit zakończony półkolistym naczółkiem w nim trzy kwadratowe małe okna. Przed ryzalitem drewniana weranda, nakryta dachem trzyspadowym. Okna w niej prostokątne. Do wejścia prowadzą schody ujęte w murowaną balustradę. We wnętrzu na parterze zachowana stara stolarka drzwi i schodów. Od strony wschodniej dobudowana jest druga weranda, nakryta dachem trzyspadowym, okna prostokątne obecnie zabezpieczone deskami. Od strony północnej taras ze schodami jednobiegowymi prowadzącymi do parku
    • park
    • folwark:
      • dom mieszkalny nr 2
      • dom mieszkalny nr 4
      • dom mieszkalny nr 5
      • dwie stodoły
      • stajnia (obora)
      • budynek gospodarczy – warsztat
      • kuźnia
      • wozownia

BibliografiaEdytuj

  • Nazwy geograficzne Śląska pod redakcją Henryka Borka PWN Wrocław 1988 tom 4

PrzypisyEdytuj