Jeanne d’Arc (1930)

(Przekierowano z Jeanne d’Arc (1931))

Jeanne d′Arcfrancuski krążownik lekki i okręt szkolny, piąty okręt o tej nazwie. Okręt przejął obowiązki szkolenia kadetów od krążownika pancernego Jeanne d’Arc i przekazał obowiązki szkoleniowe następcy śmigłowcowcowi w 1964 roku.

Jeanne d’Arc
Ilustracja
Jeanne d’Arc w 1935
Klasa krążownik lekki, okręt szkolny
Historia
Stocznia Saint-Nazaire
Początek budowy 1928
Wodowanie 14 lutego 1930
 Marine nationale
Wejście do służby 6 października 1931
Wycofanie ze służby 16 lipca 1964
Los okrętu zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 6496 t
całkowita: 8950 t
Długość całkowita: 170 m
Szerokość całkowita: 17,7 m
Zanurzenie 6,3 m
Napęd
2 turbiny parowe o mocy 32 500 KM, 4 kotły parowe, 2 śruby
Prędkość 25 węzła
Zasięg 5000 Mm przy 14,5 węzłach
Uzbrojenie
8 dział 155 mm (4xII)
4 działa plot 75 mm (4xI)
4 działek plot 37 mm (2xII)
12 karabinów maszynowych 13,2 mm
Wyrzutnie torpedowe 2 × 550 mm (2xI)
Opancerzenie
wieże 25 mm
Wyposażenie
1-2 hydroplan Loire 130 (brak katapulty)
Załoga 506 + 156 kadetów (w czasie wojny 648)

HistoriaEdytuj

W latach 20 zaistniała potrzeba zastąpienia dotychczasowego okrętu szkoleniowego, nowoczesną jednostką szkoleniową w marynarce wojennej Francji. Rozważano projekt przebudowy statku handlowego lub budowy nowej jednostki. Powstał projekt nowej jednostki, położenie stępki pod nowym okrętem odbyło się w 1928 roku. Okręt został zbudowany w stoczni Saint-Nazaire w rekordowym czasie, dwóch lat. Matką chrzestną nowej jednostki była żona ówczesnego ministra floty Georges’a Leyguesa. 6 października 1931 okręt został oddany do służby, już cztery dni później wypływa w swój pierwszy rejs szkoleniowy do Ameryki Łacińskiej. Do 1939 roku odbywa wiele rejsów szkoleniowych. W maju 1940 r. okręt wraz z krążownikiem „Émile Bertin” i lotniskowcem „Béarn” uczestniczy w ewakuacji rezerw złota Banku Francji do Halifaksu w Kanadzie. Po podpisaniu przez Francję rozejmu w Compiègne krążownik został internowany na Martynice. 3 czerwca 1943 okręt wstępuje do sił Wolnej Francji. Krążownik przy udziale okrętu warsztatowego USS Vulcan zostaje przezbrojony, dotychczasowe działka i karabiny plot zostają zastąpione przez działka Bofors 40 mm i 20 mm Oerlikons. Okręt uczestniczył w siłach Wolnej Francji w desancie na Korsykę oraz w operacji desantowej w południowej Francji. Po wojnie krążownik dalej pełnił funkcję okrętu szkoleniowego, odbywając wiele rejsów do Afryki, na Morze Karaibskie i do Francuskich koloni. 16 lipca 1964 jego zadania przejął następca, krążownik śmigłowcowiec „Jeanne d’Arc”. Okręt zezłomowany w 1965 roku[1].

PrzypisyEdytuj